Doorgaan naar hoofdcontent

Posts

Er worden posts getoond met het label boek

Knipperlicht

  “ De wederhelft ” doet me terugdenken aan de jaren ‘70, toen ik in de ban was van Jean Paul Sartre en vooral van Simone de Beauvoir , als boegbeelden van het existentialisme en de (vrouwen)emancipatie in die jaren. p. 164 “De wederhelft” van Gun-Britt Sundström verscheen in Zweden in 1976 en werd daar een groot succes. Het gaat over een vrouw en een man. Ze ontmoeten elkaar in hun studentenjaren, met als decor de universiteit, de studentenprotesten en de Vietnam-oorlog. Ze worden verliefd, maar ze kunnen zich niet blijvend aan elkaar verbinden. Gustav zou wel willlen trouwen, maar Martina is panisch als ze er aan denkt haar vrijheid te moeten opgeven voor een huisje-boompje-beestje-bestaan. De relatie gaan aan en gaat uit, keer op keer. Martina vertelt het verhaal en laat haar worsteling, haar drang naar onafhankelijkheid, verdriet, en ook eenzaamheid zien. Uiteindelijk kiezen de beiden niet voor elkaar. Maar ze sluiten ook niet uit, dat óóit, in een bejaardentehuis of zo, in e...

Sterke vrouwen

  “ De kreeftenvrouwen ” van Beatrix Gerstberge r wordt omschreven als dé bestseller van de afgelopen zomer. Dus maar eens proberen! En ja, het is inderdaad een uitermate boeiend geschreven boek. In frisse dialogen volgen we Mina die van jongs af aan vaak naar een vissersdorpje op een Amerikaans eiland toe ging met vakantie, samen met haar ouders en haar broer. Maar sinds haar broer bij een motorongeluk is overleden, en haar moeder in de war lijkt en onbereikbaar voor haar is geworden, is ze er niet meer geweest. Na een mislukte studie besluit Mina om in haar eentje het ouderlijk huis te verlaten en naar het eiland te gaan. Het vissersdorp ligt afgelegen en de bewoners zijn gewend aan harde weersomstandigheden, het werken op zee, in de kreeftenvisserij. Ook in hun levensvisie klinkt die hardheid door. In geval van tegenslag, is het motto ‘afsluiten en dóórgaan’. Het hele dorp leeft van die visserij: een hard bestaan. We volgen ook Ann en Julie die jaren geleden er al terechtkwamen,...

Het nieuwe begin

Puur toevallig, tijdens het begin van de oorlog (begin maart 2026) in Iran en het Midden-Oosten, ben ik begonnen aan “ De Perzen” van Sanam Mahloudji . Het boek vertelt het verhaal van verschillende generaties Iranese vrouwen uit één steenrijke familie. De mater familias, Elizabeth, is in Iran blijven wonen, na de revolutie van 1979, en het ontstaan van de streng islamitische staat. Een paar familieleden zijn geëmigreerd naar Amerika, en proberen daar een nieuw bestaan op te bouwen. Ooit was de familie rijk, maar in het nieuwe Iran stelt rijkdom niks meer voor. Je juwelen en andere schatten moet je in het geheim bewaren.  Ook zij die met hun geld en juwelen naar Amerika zijn gevlucht, slagen er ook niet gemakkelijk in om daar een gelukkig bestaan op te bouwen. Zij worden daar gezien als buitenlanders, immigranten, en dus niet als te respecteren inwoners. Normen en waarden uit hun eigen jeugd worden daar compleet onderuitgehaald, en in een ander daglicht gesteld, nl. in het daglic...

Spiegel

Bella houdt ons een spiegel voor, in  Kathleen Glasgow’s   “The glass girl” : Bella is vijftien jaar. Haar ouders zijn gescheiden, en ze woont, samen met haar zusje Ricci, dan weer bij haar moeder en dan weer bij haar vader. Haar ouders maken constant ruzie in het bijzijn van beide kinderen. Bella had altijd een goede band met haar oma (van moeders kant). Oma was fotografe en wist ook veel over kunst. Maar op een dag overleed zij, en Bella kreeg de schrik van haar leven toen ze haar vond, liggend op de grond. Als ze dan ook nog liefdesverdriet krijgt, nadat haar vriendje de verkering uitmaakt, is de maat vol. Ze voelt zich eenzaam, niet begrepen, kan de ruzies van haar ouders niet meer aan, mist haar oma enorm. Ze probeert haar uiterste best te doen thuis en op school, maar ontdekt tegelijkertijd de drank. De alcohol verdooft haar woede en verdriet, maar zorgt er ook voor dat ze verslaafd en totaal aan lager wal raakt. Na een blackout, ten gevolge van een alcoholvergiftiging, ...

Op zoek naar de ware Tsukuru

Op zoek naar de ware Tsukuru Tazaki, in “ De kleurloze Tsukuru Tazaki en zijn pelgrimsjaren”  van Haruki Murakami. De Japanse Tsukuru had in zijn middelbare schooltijd twee vrienden en twee vriendinnen. Het was een hecht groepje van vijf! Helaas raakte hij buiten de groep. Hij voelde zich verstoten en ontwikkelde daardoor een sterk minderwaardigheidsgevoel. Hij volgt een technische ingenieursopleiding en ontwikkelt zich tot bedenker en ontwerper van spoorwegstations. Hij maakt een identiteitscrisis door, en kampt zelfs met zelfmoordgedachten. Jaren later adviseert een goede vriendin (Sala) hem, om met zichzelf in het reine te komen en om de vier ex-vrienden op te zoeken, en zo schoon schip te maken. De ene is autoverkoper geworden, de andere een soort van management-goeroe, en een van de vriendinnen is getrouwd, heeft een gezin, en woont in Helsinki. De andere vriendin is op raadselachtige wijze vermoord. Tsukuru heeft minderwaardigheidsgevoelens, maar ook schuldgevoelens.  Ui...

Zusterschap

  “ Blue sisters ” (auteur: Coco Mellors) hartverwarmend verhaal over vier Amerikaanse zussen.          p.7 Een van de zussen is jong overleden na het nemen van een overdosis pillen, en de andere drie moeten hier mee leren leven. Ze worden getergd door schuldgevoelens. Ieder verwerkt haar dood op de eigen manier. Ze groeien uit elkaar, durven hun verdriet niet uit spreken naar elkaar en lopen vast in carrières en relaties. Ze ontwikkelen zich los van elkaar, en de een verhuist naar Parijs (fotomodel), de andere naar Londen (advocate), en de derde naar California (bokscarrière). Elk van de drie heeft te maken met eenzaamheid, obsessies en heftige verslavingen. Hun vader had ook al een alcoholprobleem en komt uiteindelijk te overlijden aan nierfalen. Kennelijk zit de hang naar verslaving in hun bloed. Hun moeder wordt door de drie meisjes genegeerd, omdat zij er niet voor hun zou willen zijn, toen ze haar nodig hadden, terwijl die op haar beurt juist haar huw...

Giro

Ik kijk regelmatig in de kleine bieb-kastjes langs het fietspad. Vandaag vond ik een (boek)juweeltje “ Jan Giro, biografie van een Leeuwarder legende ”, over deze legendarische Liwwadder rock-&-roll-zanger, compleet met cd. Ik kende hem eigenlijk niet. Maar nu wel. Leuke muziek, interessant boek. P.14-15

Een rattenbestaan

Pieter Waterdrinker  heeft een prachtig boek geschreven: “ De rat van Amsterdam ”. De hoofdfiguur, zoon van Russisch/Letse ouders, Ruben, met Joods bloed, emigreert naar Nederland. Hij krijgt te maken met pesterij, discriminatie. Hij wordt verliefd op het rijkeluismeisje Phaedra, een klasgenote op de middelbare school. Deze verliefdheid groeit uit tot een obsessie, die zijn hele leven zal bepalen. De enige manier van overleven blijkt voor hem om zich te begeven in de wereld van het grote geld, in de onderwereld.  Schaamteloos vervolgt hij zijn weg, ondergedompeld in de intriges, macht en perversie, Het grote geld waar de elite op teert, blijkt vooral te zitten in de wereld van de loterijen. De hoge pieten van de loterijen, de profiteurs,  strijken het geld op, leven in luxe, en exporteren het kapitaal naar buitenlandse rekeningen, en schimmige investeringsprojecten in het buitenland. De noodlottige reis van Ruben naar Siberië strandt vervolgens, desastreus,  op ...

Vertrouwen

Ik ben zeer onder de indruk van” Alles behalve de waarheid ” van  Gillian McAllister   Het is een liefdesverhaal, maar bepaald niet zoetsappig. Het boek leest als een thriller. Je wilt weten wat het geheim is van Jack en wat het geheim is van Rachel. Rachel kan, ondanks haar liefde voor Jack, hem maar niet vertrouwen. Wat houdt hij voor haar verborgen? En wat draagt zij zelf als geheim met zich mee? Wat vertel je aan de ander en wat houdt je voor jezelf…? Het is vooral de geschiedenis van een relatie, een verhaal over geheimen, schuld, vertrouwen en wantrouwen. Uiteindelijk moet je met jezelf in het reine komen, om de ander toe te laten. Een verhaal, spannend tot de laatste pagina.

Niemand verdwijnt voor altijd

De hoofdfiguur Adam, in “ Adam ” van Wanda Reisel,  is een witteboorden-crimineel. Als boekhouder heeft hij een goededoelenorganisatie in Nederland voor miljoenen opgelicht. Met al het geld, verstopt tussen boterhammen, in een chinese mantel, in de zolen van zijn bergschoenen, gaat hij op de vlucht. Tussendoor horen we van terroristische aanslagen, zoals in Amsterdam, Berlijn, Londen. Onverstoorbaar trekt Adam verder.  Adam reist door de tijd, hij reist over de wereld (Zürich, Shanghai, Noorwegen) hij reist met ‘zware’ bagage: de miljoenen euro’s en de last van het verleden. Zijn relatie met zijn enige broer is serieus verstoord, zijn moeder kwam om het leven bij een auto-ongeluk, zijn huwelijk is stuk, en zijn zoon ziet hij niet meer. Zijn vader, moeder, opa, oma, zoon, ex-vrouw komen hem via dromen bezoeken. Ze spelen nog steeds een rol in zijn leven. Het verleden maakt onderdeel uit van het heden. Uiteindelijk de ontknoping.  Ik vond het het een bijzonder boek. Span...

Ontmoetingen

Aminatta  Forna  is voor mij nu al de verrassing van 2019.  “ De paradox van geluk ” speelt zich af in Londen. Locaties worden gedetailleerd besproken. Als je, zoals ik, meermalen in Londen bent geweest is dat een feest der herkenning. Ik had Google-maps geopend, terwijl ik dit boek zat te lezen. Er zijn de twee hoofdpersonen: Jean, een Amerikaanse biologe op zoek naar de in Londen levende vossen, en de Ghanese psychiater, met ervaring op het gebied van oorlogstrauma’s, Attila. Toevallig ontmoeten zij elkaar in Londen. Samen gaan ze op zoek naar het neefje van Attila: Tano, die op straat is beland. De levensverhalen van de twee worden op ingenieuze manier verweven, in de bruisende grote stad. Volgens mij wordt het bijzondere van deze roman wel gevormd door de diverse verbindingen. De verbinding tussen mensen, man en vrouw (Attila en Jean), kind en volwassene, mens en dier, Londenaar en immigrant, stad en natuur, vroeger en nu en toekomst. Al die aspecten kruisen elkaa...

Glas

Ik ben geraakt door het boek  “Moeder van glas” van Roos Schlikker .  Zij beschrijft het leven van haar moeder, Emma, die een bipolaire stoornis heeft. Het leven is vaak een hel voor haar, en voor Roos is dat heel moeilijk om mee om te gaan. De relatie van Roos met haar moeder is heel bijzonder. En de stoornis is hierin allesbepalend. Depressies wisselen elkaar af, soms met een ietwat luchtiger tussenperiode. Maar het gaat altijd weer mis met Emma. Uiteindelijk komt Emma om het leven na een noodlottige val van de trap bij haar thuis. Of was het zelfmoord? Roos zal het nooit weten. Het bijzondere vond ik wel de manier waarop Roos haar moeder schetst, zo vol liefde.  Het laat je ook terugdenken aan je eigen moeder, je band met haar, ooit. Het onomkeerbare. Soms zou je nog iets tegen je moeder willen zeggen. Als ze er niet meer is, ontdek je pas wie ze was, en ook waarin je op haar lijkt. Mijn verhaal van mijn moeder is heel anders dan dat van Emma, maar toch de moeder-doc...

De Ideeënwinkel

Vorig jaar, in 2018, heb ik in totaal 140 boeken gelezen. Veel vrijetijd, dus veel lezen. Een paar boeken die me het meeste bij zijn gebleven zijn: -“Het beste wat we hebben “ Griet Op De Beeck; -“Birk” Jaap Robben; -“Goede mannen” Arnon Grunberg; -“Elmet” Fiona Mozley; -“In de maneschijn”, “Wie niet weg is”, en nog een paar titels van M.J. Arlidge, en de resterende boeken vind je op  LibraryThing . De eerste titel van 2019 is ook “binnen”. Ik heb gelezen  “Winter” van Ali Smith . In het begin is het moeilijk om de draad van het verhaal te pakken te krijgen. Is er wel een verhaallijn? Maar als je gewend bent aan de wonderlijk-bijzondere schrijfstijl van Smith, is het een heel boeiend boek. De auteur schrijft associatief, en steeds vanuit een andere hoofdpersoon. Thema’s als vluchtelingen, brexit, wereldproblematiek, ‘plastic soup’, maken het boek actueel. De verhalen van twee oudere van elkaar vervreemde zussen en de zoon van één van de twee, én een toevallige vrie...

Noodlot

508 pagina’s in twee dagen erdoorheen jagen, dat doe ik niet vaak. Dan moet het wel een goed boek zijn, dan moet het boeiend zijn. “ Goede mannen ”, van  Arnon Grunbe rg , gaat over dood, zelfmoord, rouw, boete en schuld, eenzaamheid, vader-zoon-relatie, huwelijk/relatie, troost, wanhoop, onmacht, radeloosheid, liefde, overspel, en nog veel meer, en uiteindeljk het noodlot. Het eerste noodlot slaat toe als een kind, oudste zoon, puber, zelfmoord pleegt. Gefascineerd volg ik de vader, de brandweerman, de hoofdfiguur, per definitie een ‘goede man’, een man van mensen-redden en troost-geven. Zelf voelt hij zich echter als een mislukkeling. Waar in heeft hij zijn zoon tekort gedaan, waarom heeft hij hem geen liefde kunnen geven? Zijn tweede zoon, ‘de overgebleven zoon’, kan de leegte in de vader niet vullen. Ook zijn huwelijk loopt stuk. Zijn vrouw vertrekt naar een nieuwe liefde. En hij zelf haalt een nieuwe vrouw uit Kiev.  Maar weer slaat het noodlot toe.  Een ontro...

Kilte

Weer eens een  leestip  *: Pagina 9 Hoofdpersoon Lucas verlaat zijn vrouw en gaat wonen in een huis bij een hoge brug. Veel mensen hebben deze brug ooit gekozen om er vanaf te springen. Het leven had voor hen afgedaan. Ook Lucas is in het begin ten einde raad. Maar zelfmoord? Het komt er niet van...  En daarna, wonend aan de brug, maakt hij er dagelijkse wandelingen. Hij ontmoet mensen die op het punt staan te springen. Sommige weet hij ervan te weerhouden.  Zo raakt hij bevriend met het jongetje Riley. Zijn moeder is ook gesprongen. Het jongetje blijft achter bij zijn verwaarloosde zusje en verbitterde vader. In gesprekken en flashback maken we kennis met Lucas’ vrouw Isabelle, zijn stiefdochter Pippa, zijn moeder en vader, en zijn zus Suzanne. De kilte hangt als een schaduw over de diverse relaties. Zijn jeugd was als een brok eenzaamheid.  Wat is er toch gebeurd, vroeger, dat het zover heeft moeten komen? Langzaam maar zeker wordt alles duidelijk. “Leven...

Water

“ Ik begin met de boom. Want alles begint, en eindigt, met de boom.” (pagina 11) Ik zit bij te komen van het prachtige boek  “De familiereünie” van Tatiana de Rosnay   Een familieverhaal, waarin heel zorgvuldig de hoofdpersonen worden neergezet: Linden, zijn zus Tilia en zijn ouders Paul en Lauren. Ze komen vanuit verschillende plaatsen bij elkaar in Parijs, om daar de verjaardag van Paul te vieren en om elkaar weer eens te ontmoeten. Ondertussen: Parijs stroomt onder water, inwoners in een deel van de stad moeten geëvacueerd worden. Chaos en paniek. En Paul krijgt een beroerte en Lauren een longontsteking.  Het verhaal ontrafelt zich vanuit het perspectief van Linden. Hij heeft een carrière als fotograaf opgebouwd in Amerika. Daar woont hij samen met zijn vriend Sacha, zijn grote liefde. Langzaam maar zeker worden de verhoudingen tussen de vier zichtbaar en de afzonderlijke persoonlijke geschiedenissen, geheimen en trauma’s komen aan het licht. Ieder heeft iets ver...

Baklava

“Van Malja was alleen de baklava nog over” (pagina 7). Met deze intrigerende zin begint “Italiaanse les”, het verhaal van een liefde. Het is niet zo maar een openingszin, maar een belofte voor wat komen gaat..... Vandaag is mijn leestip: “ Italiaanse les” van de Russische auteur Marina Stepnova . Op onderhoudende wijze schetst de auteur het leven in de vroegere Sovjet-Unie, tijdens de Perestrojka, en het latere Rusland. In korte zinnen worden de karakters neergezet en de gebeurtenissen beschreven. Soms is de stijl bijzonder associatief, en heden en verleden grijpen in elkaar. Soms zijn er langere uitweidingen, maar altijd in de context van het verhaal, en altijd boeiend. Veel uitweidingen verwijzen naar literaire werken of andere kunstwerken. De gebeurtenissen getuigen van een rauw bestaan, weinig liefde, sleur en kilte. Hoofdpersoon is Ivan Orgajov. Hij trouwt met Antosjka Pospelova. Beiden zijn opgegroeid in een liefdeloos gezin, getekend door de bureaucratie en het “sleurrijke” ...

Elmet

Ik las “ Elmet ” van de auteur  Fiona Mozley  (Nederlandse vertaling 2017): “We kwamen aan in de zomer, toen het landschap in volle bloei stond - de dagen lang en warm en het licht zacht.” (pagina 11). Kan een verhaal mooier, lieflijker beginnen?  Een man en zijn jonge kinderen, dochter Cathy en zoon Daniel, leven ‘self-supporting’ teruggetrokken in een zelfgebouwd huisje in de Engelse landstreek Elmet. Maar in de loop van het verhaal verandert het lieflijke bestaan op het platteland in een nachtmerrie.  Als de lokale landeigenaar op een dag voor hun deur staat, wordt hun primitieve maar veilige bestaan bedreigd. De sfeer wordt dan steeds ruwer en het verhaal heftiger. De drie komen volkomen buiten de maatschappij te staan. De paar vrienden die ze nog menen te hebben vallen hen af. Al lezend houd je je adem in. Het verhaal koerst af op het noodlot. De laatste pagina’s zijn niet te harden, en eindigt met: [...]  “een onvermijdelijke neergang” (pagina 25...

IJzige stilte

En dan “De avond is ongemak” van  Marieke Lucas Rijneveld , Ook in dit boek, net als in “ Solo ”, staat de dood centraal. In een boerengezin komt één van de kinderen te overlijden. Vader, moeder en de andere kinderen weten niet hoe hiermee om te gaan. De kerk, het geloof, en ook seksualiteit spelen een belangrijke rol. De strenggereformeerde moraal kleurt het leven  van het gezin. Nou ja, van ‘kleuren’ is weinig sprake. De sfeer wordt al zwarter en zwarter. Een sfeer van verdoemenis. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een kind, het jonge (puber)meisje Jas. Ik zal maar niet vertellen hoe de geschiedenis afloopt. Toen ik het boek dichtsloeg, was ik even stil: “ IJzige stilte ”. Punt.

Ritme van het leven

motto Zo mooi, zoals Luna (Lonneke) haar worsteling met het leven beschrijft..... Ze raakt in een diepe depressie na het overlijden van eerst haar vader, dan van haar zusje (allebei een erfelijke ziekte). Ze blijft over met haar moeder. Maar ook die komt te overlijden (kanker). Hoeveel kan een mens aan?   Verdriet overheerst, en als jonge vrouw is ze eenzaam, raakt gedesoriënteerd en depressief. Ze stort zich in diverse relaties, maakt verre reizen, begint aan studies, gaat in (psych)therapie Lonneke neemt besluiten om haar leven over een andere boeg te gooien. Zo verandert ze haar voornaam Lonneke (“zonneke”) in Luna. Luna, een verwijzing naar de maan. fragment Jaren heeft Luna nodig om het leven weer aan te kunnen.. Uiteindelijk vindt ze haar roeping in de zang en met name in de flamenco: “Als ik zing voel ik dat ik leef”. Heel bijzonder hoe openhartig  Luna Zegers  citeert uit haar dagboeken en uit die van haar zusje. Hierdoor...