TrijntjeBlog

motto Zo mooi, zoals Luna (Lonneke) haar worsteling met het leven beschrijft..... Ze raakt in een diepe depressie na het overlijden van eerst haar vader, dan van haar zusje (allebei een erfelijke ziekte). Ze blijft over met haar moeder. Maar ook die komt te overlijden (kanker). Hoeveel kan een mens aan?   Verdriet overheerst, en als jonge vrouw is ze eenzaam, raakt gedesoriënteerd en depressief. Ze stort zich in diverse relaties, maakt verre reizen, begint aan studies, gaat in (psych)therapie Lonneke neemt besluiten om haar leven over een andere boeg te gooien. Zo verandert ze haar voornaam Lonneke (“zonneke”) in Luna. Luna, een verwijzing naar de maan. fragment Jaren heeft Luna nodig om het leven weer aan te kunnen.. Uiteindelijk vindt ze haar roeping in de zang en met name in de flamenco: “Als ik zing voel ik dat ik leef”. Heel bijzonder hoe openhartig  Luna Zegers  citeert uit haar dagboeken en uit die van haar zusje. Hierdoor...

Ik ben bezig met de laatste bladzijden in " Johan Cruijff : mijn verhaal",  de biografie van Johan Cruijff. Je kan aan de leesstijl zien dat het boek is opgetekend (door Jaap de Groot) uit de mond van Johan. Dáarom is het vooral leuk om te lezen. Ik sla wel eens een stukje over, als het al te voetbaltechnisch wordt, maar voor het grootste deel is het een intrigerend boek. Prachtige frases! "Loop mee en kijk maar wanneer je aankomt"; "Het is algemeen bekend dat ik van aanvallen houd"; "Ik zie ook geen kleuren, ik zie helemaal niks wat dat betreft. Ik pak uit de kast wat vooraan ligt"; "Als we het gewoon simpel houden, dan werkt het toch het best"; "Vroeger kreeg ik altijd te horen dat ik stom was, omdat ik geen opleiding had afgerond. Maar het leven heeft mij meer geleerd dan welk boek ook"; "Intussen werd ik niet door iedereen begrepen [...]. Maar goed, Rembrandt en Van Gogh werden ook niet begrepen. Dat i...