TrijntjeBlog

En dan “De avond is ongemak” van  Marieke Lucas Rijneveld , Ook in dit boek, net als in “ Solo ”, staat de dood centraal. In een boerengezin komt één van de kinderen te overlijden. Vader, moeder en de andere kinderen weten niet hoe hiermee om te gaan. De kerk, het geloof, en ook seksualiteit spelen een belangrijke rol. De strenggereformeerde moraal kleurt het leven  van het gezin. Nou ja, van ‘kleuren’ is weinig sprake. De sfeer wordt al zwarter en zwarter. Een sfeer van verdoemenis. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een kind, het jonge (puber)meisje Jas. Ik zal maar niet vertellen hoe de geschiedenis afloopt. Toen ik het boek dichtsloeg, was ik even stil: “ IJzige stilte ”. Punt.

‘Tóóóóóóó-niii-óóóóó!’ Ik heb zijn naam nooit vaker geroepen dan in de krap vier maanden die verstreken zijn sinds Zwarte Pinksterdag' [citaat boek p.11] ______________________ Met bovenstaande zin begin ik aan een nieuw boek..... Ik heb nu alle tijd om weer eens een boek te lezen. Herstellende van de griep,  maar nog wel erg moe. En dus heb ik mezelf een boek cadeau gedaan: A.F.Th. Van der Heijden 's:"Tonio". "Een requiemroman" luidt de ondertitel. Het bevat dan ook over het waargebeurde verhaal van de zoon (Tonio) van de schrijver die na een verkeersongeval komt te overlijden, op eerste Pinksterdag 2010, 21 jaar oud. Hij werd op zijn fiets aangereden, in de binnenstad van Amsterdam. De schrijver gaat bijna ten onder aan het verdriet. En het is zeer aangrijpend geschreven. Zo nu en dan moet je het boek even terzijde leggen. Even op adem komen. De schrijver neemt mij mee op zijn zoektocht, de wanhoop nabij. Wat is er gebeurd, die laatste weken,...