TrijntjeBlog

Einde jaar, dus tijd voor de jaarlijstjes. Hierbij het een indicatie van mijn leesgedrag in 2023. De  jongeren le zen te weinig ,  zegt men, maar ik kan er niet genoeg van krijgen. Dit keer een top-20 van de 217 boeken die ik afgelopen jaar met het grootste plezier heb gelezen. Terug te vinden op mijn    Librarything-pagina,  waar ik zo’n 1.850 titels heb genoteerd. Top-20 in alfabetische volgorde: 1.Appel, René “Waarom niet” 2.Aramburu, Fernando “Het tellen van de dagen” 3.Bazyar, Shida “Vuur” 4.Blok, Mischa “Mama Lee” 5.Boer, Hadassah de “De vrouw van mijn vader” 6.Bronwasser, Sacha “Luister” 7.Caminito, Giulia “Antonia's dochter” 8.Dam, Nhung “Definitie van liefde” 9.Fanto, Judith “Viktor” 10.Fields, Helen “Perfecte wraak” 11.Flood, Helene “De man van nummer 12” 12.French, Nicci “Heeft iemand Charlotte Saulter gezien?” 13.Holshuijsen, Malou “Zachtop lachen” 14.Kapitein, Renée “Café Morgen” 15.Kuypers, Deniz “De atlas van overal” 16.Mazzantini, Margaret ...

Ik vond het een intrigerend  boek: “Vader” van Ap Dijksterhuis . In het boek gaat de schrijver op zoek naar zijn vader, die hij zijn hele leven heeft moeten missen. Een heus drama heeft zich in het verleden afgespeeld. Hoe en wat er precies is gebeurd, daar komt de lezer pas op de laatste bladzijden van het boek achter. Het boek leest als een spannend verhaal, helaas is het echt gebeurd. Het is het verhaal van de schrijver op zoek naar zijn vader, en ook naar zijn moeder. Het ware verhaal van een getraumatiseerde, bij tijden depressieve, vrouw die in haar eentje haar zoon op moet voeden. Van de zoon die het dagelijkse gemis van een vader in zijn leven voelt. Na de dood van zijn moeder vindt Ap de sleutel naar het verleden in de vorm van een trommel met brieven en artikelen. Hij reconstrueert zijn geschiedenis door middel van brieven die hijzelf schrijft aan zijn vader, en daardoor kan hij dit hoofdstuk uit zijn leven uiteindelijk afsluiten.

  Vandaag een dag van vallende fietsen dus leek het me beter een eind te gaan wandelen

Hoe een zoon probeert zijn vader te doorgronden. De vader is in de 20e eeuw geëmigreerd vanuit Turkije naar Nederland. Hoewel hij getrouwd was in Turkije, en daar een vrouw en kinderen achterlaat, begint hij een relatie met een Nederlandse vrouw. Hij krijgt twee kinderen in Nederland, een dochter en een zoon. Dié zoon gaat nu op zoek naar het ware en tragische levensverhaal van zijn vader. De vader verbleef beurtelings bij zijn gezin in Turkije, en bij zijn gezin in Nederland. Hij, de zoon, heeft veel verhalen over zijn vader gehoord van zijn moeder, van zijn iets oudere zus en hij heeft die verhalen daarna zelf vaak ingekleurd. Maar wat is waarheid? En wat is fantasie? Tegelijkertijd is hij op zoek naar zijn eigen identiteit, want ook hij zweeft tussen verschillende culturen: de Nederlandse van zijn geboorteland, de Turkse van het land van zijn vader én de Amerikaanse, omdat hij op zijn beurt is geëmigreerd vanuit Nederland naar Los Angeles in Amerika. Daar woont hij met vrouw en kind...

Sinds december 2008 getwitterd, en nu ga ik x-en…. Groet, 😉 Xtrij

Raar maar waar. Van verschillende blogposts op deze weblog zijn de afbeeldingen verdwenen. Hoe het kan? Ik zou het niet weten, Maar het is wel vreemd,