TrijntjeBlog

 

 

 

 

Tijdens een fietstocht, gebeurt het zelden dat een vogel voor mij komt poseren. Ik kom aanfietsen, zie de grutto op een paaltje staan, stap af, maak fietstas open, handtas eruit, smartphone uit de handtas, mobiel openen, toegangscode ingetoetst, snel naar de camera…. En… hij staat nog op het paaltje. En dit is een van de kiekjes. Dankjewel, grutto

 

Je wilde wel even voor mij poseren. Dankjewel 👍

  Australische Zebravink Parkiet

Al weer een paar dagen geleden, mijn laatste bericht. Soms even geen inspiratie, of het moest een heel negatieve zijn. Ik word er niet vrolijker van. (Hoesten, proesten, hoofd- en rugpijn, ischiasklachten, energietekort), én een overleden "familielid": Ludwig is niet meer. Ik mis zijn vrolijkheid, de begroetingen. Hij floot het wilhelmus, zo mooi. Hij at uit mijn hand. Wie eet er nu uit mijn hand? vogelgraf

Ludwig Zielig  vogeltje en zielige mensen! De vogel wil niet eten, niet drinken, is labiel, zit te slapen, maakt geen lawaai... zit met zijn snavel, koppie gedraaid, in zijn veren.  Zielig hè? Het kan nog erger: opname in het dierenziekenhuis.   Paar dagen aan de sondevoeding. Nu zitten wij zielig thuis, zonder ons kind-vogeltje. Zielig hè? in de auto in het ziekenhuis