TrijntjeBlog

Interessant om te weten hoe de Griekse poëzie is geworteld in de Griekse Oudheid. Door de jaren heen is de verhouding tot die Oudheid wel veranderd. Maar nog steeds, ook bij moderne Griekse auteurs, is die verbinding te bespeuren. Ik kende wel een aantal schrijvers,  Kaváfis ,  Kazantzakis  (romans), maar ook velen nog niet. Om er een paar te noemen:  Solomós ,  Dimoulá ,  Montis . Ontroerend is wel een gedicht van Montis, waarin de dichter zijn verbondenheid met de oer-Griekse-cultuur beschrijft: Hero Hokwerda, oud universitair docent en vertaler, vertelde heel enthousiast over Griekenland en de literaire cultuur ( lunchlezing Tresoar ). Voor mij aanleiding om mijn Grieks weer wat op te halen, en wat meer Griekse literatuur te lezen. Dus, op zoek in de bibliotheek! Bieb, ik kom er aan! Hero Hokwerda

Waar was ik vanmiddag?   Herman Pleij (*) hield een lezing bij Tresoar , en ik laat mij graag verrassen. Hoe zit dat met die zucht naar identiteit van ons, Nederlanders? In het verleden hebben wij ons mooie natuurlandschap volledig omgezet naar een cultuurlandschap. In heel Nederland is nu geen sprankje natuur meer te vinden. Altijd waren we aan het omspitten, hout/turf/gas winnen, indammen, droogleggen, dijken bouwen. Met weinig respect gingen wij om met het oerlandschap. Waar blonken wij wel in uit? Wij waren handelaren, altijd aan het marchanderen. Nederland werd een uniek handelsgebied tussen de (grote) rivieren en de zee. Koopman en dominee vormden ons land, en volksaard. Pas na de Tweede wereldoorlog kwam het herscheppen pas goed op gang. In het kader van de wederopbouw veranderde Nederland totaal. Centra van dorpen en steden werden vernieuwd. De ingreep op het landschap was overweldigend.  Had tot die tijd ieder zijn eigen houvast, in het verzuilde land, nu ...

Cultuur, explosyf guod. Sietske Poepjes, gedeputeerde van de Provinsje Fryslân gaf vanmiddag een lesje politieke en cultuur-geschiedenis, tijdens de laatste lunchlezing van Tresoar van dit seizoen. Door de eeuwen heen weet de machthebber vaak niet echt goed wat er leeft onder de bevolking, de gewone man. De grote scheiding tussen de have' s en have-not 's, de elite en de arbeiders, kan in de 21ste eeuw niet meer worden getolereerd. Dé grote denkfout van bestuurders is wel dat hij/zij precies denkt te weten hoe de bevolking over iets denkt. De vrijheid van de mensen aan de ene kant, en de wet- en regelgeving aan de andere kant, geven vaak aanleiding tot conflicten. Een andere instinker is dat de bestuurder zich zelf te serieus neemt. De bevolking kan daar korte metten mee maken. Sietske klonk een beetje klagerig, in haar rol als gedeputeerde, bestuurder. Of heb ik dat verkeerd gevoeld? Nu even over de Friese cultuur, en vooral in het kader van het pad naar CH2018 ....