TrijntjeBlog

Een van mijn zomerklussen is het schoonmaken van het graf van mijn ouders. Dus gistermiddag naar de begraafplaats te Sint Anna Parochie getogen. De rommel, het onkruid verwijderd, de gedenkstenen afgeschrobd, water eroverheen gegooid, en met zachte doek opgepoetst. De vergane plantjes uit de potten en daarna verse plantjes, en nieuwe potgrond toegevoegd. Kaarsjes aangestoken. Hehe! Na deze klus weer huiswaarts! Terug op de fiets, denk ik nog even na..... Wat zouden ze, heit en mem, gezegd hebben, toen ik daar zo boven hen rondstommelde... "Maak niet zo'n lawaai!, "Laat ons toch rustig slapen!", of "Dankjewel Tineke, dat je het hier wat netjes maakt!"........?

Ik las een interview met Jeroen Pauw in de VaraGids, en met name dit stuk (zie citaat) sprak me aan. Met dit motto begin ik het nieuwe jaar! Citaat uit interview met Jeroen Pauw in de VaraGids, 2011, nummer 1, p. 9: "Geen idee. Ik heb ook nooit ergens spijt van. Natuurlijk mijn ouders zijn dood, en ik zeg nog wel eens tegen mensen wier ouders niet dood zijn: geef aandacht aan je ouders, want straks zijn ze er niet meer en dan heb je er spijt van. Als mensen dat vroeger tegen mij zeiden, dacht ik 'jaha', maar achteraf hadden ze wél gelijk. Het komt nooit meer terug, en dat geldt voor zoveel. Wees niet te nonchalant in de liefde - in de liefde die je voelt voor collega's, mannen, vrouwen, familie, vrienden. Denk niet: ik zeg morgen wel dat ik vind dat je er mooi uitziet. Of: ik vond het leuk dat je nog belde toen ik ziek was. Doe dat nu! Ach het klink meteen zo slap, maar het is wel zo". Bron: VaraGids, 2011, nummer 1.