TrijntjeBlog

Wat een bijzonder boek(je), “ Lijfrente” van Vrouwkje Tuinman. Het is een verzameling herinneringen, ervaringen, overpeinzingen, gedichten van de schrijfster naar aanleiding van het overlijden van haar geliefde  F. Starik . Het dagelijkse leven is verweven met herinneringen aan hoe het was. Ongerijmde situaties, kleine absurde momenten, komen voorbij. Soms een traan, dan weer een tikje humor. Hij, de echtgenoot, is niet meer, maar soms voelt het alsof hij er nog is, in bed, in de tuin, in huis, aan haar zij. Is hij weg? Echt helemaal weg? Soms is het niet te geloven.

En dan “De avond is ongemak” van  Marieke Lucas Rijneveld , Ook in dit boek, net als in “ Solo ”, staat de dood centraal. In een boerengezin komt één van de kinderen te overlijden. Vader, moeder en de andere kinderen weten niet hoe hiermee om te gaan. De kerk, het geloof, en ook seksualiteit spelen een belangrijke rol. De strenggereformeerde moraal kleurt het leven  van het gezin. Nou ja, van ‘kleuren’ is weinig sprake. De sfeer wordt al zwarter en zwarter. Een sfeer van verdoemenis. Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een kind, het jonge (puber)meisje Jas. Ik zal maar niet vertellen hoe de geschiedenis afloopt. Toen ik het boek dichtsloeg, was ik even stil: “ IJzige stilte ”. Punt.

Weer een boek dat mij bij zal blijven: tot tranen toe geroerd de laatste pagina's van "Tijd van leven" van Marcos Giralt Torrente gelezen. Een zoon die afscheid neemt van zijn vader.Een zoon die terugkijkt op zijn jeugd. Een zoon die terugkijkt op zijn relatie met zijn vader. Een zoon die afscheid neemt van wrok en ongenoegen. Een zoon die uiteindelijk vrede vindt in de hang der dingen. Hoe herkenbaar, ook voor dochters. Het leven tekent je, en vormt je. En het maakt dat je bent die je bent, de vader, de zoon, de moeder, de dochter, in relatie met elkaar. Uiteindelijk kijk je vooruit, en maak je als vader plaats voor je eigen zoon. Een nieuwe toekomst. Prachtig de stijl waarin het verhaal is geschreven: de kracht van de herhaling; de opsommingen, zij versterken de kracht van het vertellen. Aansluitend een fietstocht gemaakt, door het prille lentelandschap. En om in de sfeer te blijven: fietstochtje via de 'open dag' van Yarden...

Maman Koko Anna  † 20-01-2016 ... De mensen van voorbij  zij worden niet vergeten.  De mensen van voorbij  zijn in een ander weten.  Bij God mogen ze wonen,  daar waar geen pijn kan komen.  De mensen van voorbij  zijn in het licht, zijn vrij (Hanna Lam)

Er zijn zoveel boeken geschreven over dementie, ouder worden, sterven, en afscheidnemen. Ik lees veel en soms zitten er juweeltjes tussen de boeken die ik, toevallig of niet toevallig, 'tegenkom'. Neem nou " Niemandsland " van de Deense schrijver Kirsten Thorup , vertaald uit het Deens. De vertaling dateert van 2007. Maar het verhaal is tijdloos. Ik heb het boek in eén middag uitgelezen. Prachtig beschreven worden het proces van de ouderdom, het ouder worden, het dementeren, de verwarring. Carl slijt zijn laatste dagen in een bejaardentehuis/verpleegtehuis. Het perspectief is wisselend, dan weer vanuit de hoofdpersoon, dan vanuit zijn dochter, zijn zoon, de kleinkinderen, of zijn schoonzuster. Een groot geheim dreigt mee te worden genomen in het graf.... Gaat dat écht gebeuren? Dit raadsel maakt het boek ook nog een beetje spannend. Prachtig hoe de relaties worden beschreven van de gezinsleden onderling, nu en in het verleden, hoe ze communceren met elkaar, en...

Al weer een paar dagen geleden, mijn laatste bericht. Soms even geen inspiratie, of het moest een heel negatieve zijn. Ik word er niet vrolijker van. (Hoesten, proesten, hoofd- en rugpijn, ischiasklachten, energietekort), én een overleden "familielid": Ludwig is niet meer. Ik mis zijn vrolijkheid, de begroetingen. Hij floot het wilhelmus, zo mooi. Hij at uit mijn hand. Wie eet er nu uit mijn hand? vogelgraf

‘Tóóóóóóó-niii-óóóóó!’ Ik heb zijn naam nooit vaker geroepen dan in de krap vier maanden die verstreken zijn sinds Zwarte Pinksterdag' [citaat boek p.11] ______________________ Met bovenstaande zin begin ik aan een nieuw boek..... Ik heb nu alle tijd om weer eens een boek te lezen. Herstellende van de griep,  maar nog wel erg moe. En dus heb ik mezelf een boek cadeau gedaan: A.F.Th. Van der Heijden 's:"Tonio". "Een requiemroman" luidt de ondertitel. Het bevat dan ook over het waargebeurde verhaal van de zoon (Tonio) van de schrijver die na een verkeersongeval komt te overlijden, op eerste Pinksterdag 2010, 21 jaar oud. Hij werd op zijn fiets aangereden, in de binnenstad van Amsterdam. De schrijver gaat bijna ten onder aan het verdriet. En het is zeer aangrijpend geschreven. Zo nu en dan moet je het boek even terzijde leggen. Even op adem komen. De schrijver neemt mij mee op zijn zoektocht, de wanhoop nabij. Wat is er gebeurd, die laatste weken,...

'T HAT WEST, IT IS 't Hat west, it is; it stiet beskreaun En heart ta wrâlds bestean, 't Is by it grutte barren komd En kin net mear fergean. Wy drage it mei yn ùs ûnthâld In libben barrens stik, Mar fêster wierheid hat it wûn Yn ivichheids beskik. O freonen dy't myn jonkheit hie, O mienskip my sa nei! Fergûn, ferstoarn? Mar heger geast Hat it yn ljochte dei. - Obe Postma - Ut : Samle fersen in memoriam ús mem Mij werd gevraagd of ik een bijdrage wilde leveren aan een herdenkingsdienst op zondag 25 september. Op de bijeenkomst in Nij Statelân in Menaam werden de het afgelopen jaar overleden bewoners herdacht. Mijn moeder was één van hen. Ik heb bovenstaand gedicht uitgezocht en voorgelezen. De dichter, Obe Postma , memoreert in het gedicht de vergankelijkheid van het leven, het korte tijdsbestek dat ieder op de aarde rondwandelt, en de toekomst, een toekomst van licht. in memoriam Rinske Huizenga-Nauta 1922-2010

Regenachtige zondagmiddag. Herfst. Vergankelijkheid. Denken. Dromen van vroeger. Dromen over je kindertijd. Jeugd, waar ben je? Veilig. Broertjes. Kattekwaad. Bij vader achterop de fiets. Dorpsfeest, sinterklaas & kerst. Handwerkles. Boeken uit de bibliobus. Spelen op het schoolplein. Kopje thee met een koekje erbij. Tevredenheid. Delen. Vriendjes en vriendinnetjes. Huiswerk maken met Beatles-muziek. Zomaar wat gedachten..... Moedertje nu in haar laatste dagen. Je leven trekt aan je voorbij. Hoe lang nog...