Wat een bijzonder boek(je), “Lijfrente” van Vrouwkje Tuinman.
Het is een verzameling herinneringen, ervaringen, overpeinzingen, gedichten van de schrijfster naar aanleiding van het overlijden van haar geliefde F. Starik.
Het dagelijkse leven is verweven met herinneringen aan hoe het was. Ongerijmde situaties, kleine absurde momenten, komen voorbij. Soms een traan, dan weer een tikje humor.
Hij, de echtgenoot, is niet meer, maar soms voelt het alsof hij er nog is, in bed, in de tuin, in huis, aan haar zij.
Is hij weg? Echt helemaal weg? Soms is het niet te geloven.
Reacties