TrijntjeBlog

December, tijd voor een lijstje! Op de valreep naar het nieuwe jaar ben ik lezend in het boek “Perfecte prooi” van Helen Fields . En daarmee heb ik de spannende “perfecte”-serie van de auteur over de rechercheurs Ava Turner en Luc Callanach allemaal gelezen, hoewel niet in de juiste volgorde! Genoemd boek is mijn 241e gelezen titel van 2022. Deze twaalf vond ik wel heel bijzonder, en wil ik daarom nog even noemen: “Bijeen” Natasha Brown “Muilperen” Maria Stahlie “Steen, papier, schaar” Elizabeth Day “Vaderskind” Hans Goedkoop “Borsten en eitjes” Micko Kawakami “De gunst” Nicci French “Autobiografie van mijn moeder” Violaine Huisman “Aan de randen van de dag” Femke van der Laan “Honden voor het leven” Arthur Japin “Hildeke” Lieve Joris “De opwindvogel kronieken” Haruki Murakami “Een kleine familie” Ivan Wolffers Eigenlijk zou ik de twee Japanners bovenaan willen zetten. Want die twee boeken waren wel heel speciaal.  Zie voor het overzicht van    2021:  http://trijntj...

Weer eens een leestip, en weer eens een boek van  Wells: “Dromer”.  Ook dit keer ben ik onder de indruk. De jonge Jesper is student en schrijver. Hij woont in Berlijn, in een kelder. Zijn vader leeft niet meer en zijn moeder woont in München. Hij leeft afgezonderd, heeft enkel twee vrienden, en raakt verliefd op een meisje dat een keer naar hem glimlachte. De weg naar volwassenheid gaat met vallen en opstaan. Jesper leeft in een fantasiewereld en droomt over de toekomst. Het schrijverschap is geen gelopen race, het meisje wil zich niet aan hem binden, zijn vrienden gaan ieder hun eigen weg. Hoe ontworstelt Jesper zich aan zijn onvolwassen gedrag, en welke rol speelt zijn moeder, en zijn (overleden) vader in zijn leven? En dat is ook eigenlijk het centrale thema van dit verhaal: de groei van een jongeman naar volwassenheid. Zie ook:  http://trijntjeblog.blogspot.com/search/label/Wells

Eén schaap over de dam dan volgen er meer

De Chileense auteur  Alejandro Zambra  schrijft werkelijk prachtig over de relatie van een jongen met zijn (ex)stiefvader in “ Bijna  een vader ” Gonzalo heeft zelf geen kinderen, maar door zijn relatie met Carla wordt hij de stiefvader van haar zoon Vicente. De relatie wordt verbroken, en Gonzalo en Vicente raken elkaar kwijt. Maar altijd is er dat verlangen elkaar weer te zien. Het gemis van de zoon bij de een, het gemis van de vader bij de ander. Beiden raken geobsedeerd door de poëzie, lezen alles wat er te lezen valt. De Chileense geest woont in de poëzie, meer dan in de romans. De poëzie is de belangrijkste literaire kunst. En alle dichters passeren dan ook via de leesavonturen van Gonzalo en Vicente de revue. Ondertussen ontwikkelen zij zich, los van elkaar, tot dichter. Beiden formuleren ze hun heimwee, hun gemis in poëtische taal. Uiteindelijk ontmoeten ze elkaar, en vinden elkaar terug, fysiek, en in de gedichten. Allebei ervaren ze het gemis, Gonzalo het g...