TrijntjeBlog

Carole brengt de kerstdagen en de jaarwisseling door in een gehuchtje in de Franse Alpen, Le Val, de plaats waar ze is geboren, ver van de bewoonde wereld. Haar broer Philippe en haar zus Gaby wonen er nog steeds. Hun moeder is overleden, en hun vader is altijd onzichtbaar. Soms komt hij langs op de meest onvoorspelbare tijden. Ook deze winterdagen zou hij komen, maar helaas hij komt niet. Carole doodt de tijd met het vertalen van een boek over de kunstenaar Christo, foto’s te maken, en gesprekken te voeren met broer en zus en andere dorpsgenoten. Het gezin is getekend door een traumatische gebeurtenis. Een brand, heeft, toen de kinderen klein waren, hun ouderlijk huis verwoest. Moeder vluchtte met de drie kinderen naar de zolder, toen de brand uitbrak. Met twee kinderen, Philippe en Carole, wist ze te ontsnappen, het derde kind, Gaby, bleef achter, werd eigenlijk achtergelaten. Uiteindelijk werd ze wel gered, door de brandweerlieden. Carole heeft zich haar hele leven schuldig gevoeld,...

Vandaag is het heerlijk weer om te fietsen. Maar ik zag wel een regenboog onderweg. Dus er kan ook zo een bui komen. Of onweer?

Georgi Gospodinov neemt afscheid van zijn vader in “ De dood en de tuinman ”. Het is een boek over dood, rouw, gemis en verdriet. Maar ook een boek over de toekomst. De tuin van zijn vader zal blijven bestaan. Planten en bomen lijken te sterven, maar het wonderlijke is dat ze ieder jaar weer opbloeien. Georgi’s vader was een tuinman in hart en nieren. Hij was altijd aan het spitten en planten, snoeien en wieden in zijn tuin. Het was een man van weinig woorden, een man van de Balkan, niet gewend om over gevoelens te praten. Maar zijn grote liefde was wel zijn tuin, alles wat groeit en bloeit. Ik vond het een fantastisch, helder geschreven en ook ontroerend, boek, over een vader en een zoon, waarin de zoon moet accepteren dat het afscheid van zijn vader definitief is. p.212 

Even naar mijn favoriete plekje aan de Waddenzee gefietst. Iets ten noorden van Nieuwebildtzijl . Prachtig uitzicht. Maar dankzij de hitte en droogte van de afgelopen tijd zijn de overheersende kleuren geel/bruin en sporadisch lichtgroen. De waterstand is laag. Weinig schapen op de dijk. Ze hebben er niks te zoeken: geen mals gras, en geen schaduw. Terug via Hallumerhoek en Finkum, met uitzicht over de graan- en aardappelakkers.

 Een vijf-minuten wandeling in mijn buurt levert maar liefst zes nieuwe muurschilderingen op.

  Geen idee, maar de poëzie ligt in het water, van “ Auszeit ” tot “ Zigane ”….. Wordle gemaakt met WordIt

 Een vrolijk bloemlezing op een zomerdag

Ik heb met veel plezier “ Tineke !” van Gideon van Aartsen gelezen. In deze levendig geschreven biografie over Tineke de Nooij , lees je over haar carrière bij radio en televisie, maar ze vertelt ook heel openhartig over haar jeugd in Het Gooi, haar relaties, huwelijken, en moederschap, over collega’s in de omroepwereld, en over artiesten uit binnen- en buitenland. Het is, behalve een portret van haarzelf, ook een tijdsbeeld van de tweede helft van de 20e eeuw en het begin van de 21e, over de opkomst van de popcultuur. Ik ken haar en haar stem vanaf de Radio Veronica -jaren. Ooit had ik ook mijn transistor-radiootje afgestemd op de piraat (zeezender) en kocht ik mijn eerste singletjes aan de hand van de Top40 van Veronica. Ik was al fan van Tineke, vanwege haar muziekkennis, en haar openhartige, vrolijke en optimistische uitstraling. Kortom een sympathieke vrouw, die Tineke.   p.87

 

 

 

Het lijkt wel een klimhal , maar het is een zwaan 😉 een onthoofde zwaan 😉 Waar of niet?

 Het verkeer kwam van links, 120 dames, die ik voor moest laten gaan

Dankjewel Einstein. Ik ben het roerend en fietsend met je eens

  “ De vermissing ” van Michael Berg is een heerlijk spannend en ook ontspannend boek. Het verhaal gaat over een Franse journaliste (Chantal) die een zoektocht onderneemt om haar oude vriendin Ella te zoeken. De ouders van Ella hebben haar als vermist opgegeven en vroegen Chantal of zij niet eens voor hen op zoek kan gaan. Al tien jaar hebben ze hun dochter niet gezien, hoewel ze bij tijd en wijle wel ansichtkaarten van haar hebben ontvangen, met verschillende poststempels van over de hele wereld. Wat is er gebeurd met Ella, en vooral: leeft zij nog? En zo ja, hóe dan? Ella blijkt opgesloten te zitten in een kelder op het Franse platteland. Haar ‘vriend’, milieu-activist en gijzelnemer beraamt een grootscheepse bomaanslag.  Het verhaal is knap geconstrueerd. De plot blijft geloofwaardig én spannend, en de ontknoping is op zijn minst verrassend. Het leuke en extra interessante van dit boek zijn de nauwkeurige plaats- en routebeschrijvingen, die de omzwervingen van Chantal in F...

  Even met het pontje over het Prinses Margriet Kanaal, en daar is het:  het eiland De Burd en het eilandgevoel

 

 

 

Motte ervaart de bittere realiteit van een gezin met een alcoholverslaafde vader. Motte groeit op met de gevaren van overmatig alcoholgebruik. Haar grootouders en ook haar vader drinken. Ze heeft haar vader niet anders gekend, dan ladderzat thuiskomend, zijn roes uitslapend op de bank. Vaak gaat hij “even een boodschapje doen”, “even een blokje om”, maar komt pas laat, en stomdronken thuis. Uiteindelijk wordt hij een levend wrak, krijgt ook nog een klap door een auto-ongeluk, en bezwijkt tot slot aan kanker. Zijn lichaam kan de chemotherapie niet meer aan. Hoeveel ellende kun je over je heen krijgen als opgroeiend kind? Broer en zussen gaan er verschillend mee om. Gevoelsmatig trekt Motte meer naar haar vader, zeker als hij nuchter is. Dan is hij aimabel en gevoelig. Haar broer trekt meer naar de moeder, zakelijk en van het aanpakken en dóórgaan. In het dorp wordt het gezin allengs met lede ogen aanschouwd en met de rug aangekeken. Ook Motte, weerstaat de verleiding niet en drinkt rege...

Mama zwaan heeft even het nest verlaten. Misschien is ze aan het zwemmen met het overige kroost. Twee eitjes liggen op te warmen in de lentezon.

Ik wandelde langs een slootje en de zang van de kikkers maakten mij vrolijk. Eéntje kon ik traceren….

 

Een verhaal gesitueerd in de Noorse natuur, op het platteland en in het boerenleven: “ Mijn tijd in deze bossen” van Gaute Heivoll.                                p.13 het begin Een verhaal over een Noorse boer, Johannes. die getrouwd is met een jongere vrouw, Ingeborg. We volgen de twee vanaf 1932 tot in de zeventiger jaren van de 20e eeuw.    De vrouw kampt met ernstige psychische problemen. Ze lijdt aan schozofrenie. Het huwelijk blijft kinderloos, en dat doet Johannes veel verdriet. De man is eenzaam, en ziet met lede ogen aan hoe de wereld om hem heen verandert, en zijn vrouw steeds onbereikbaarder wordt voor hem. Ze is soms extreem gewelddadig, jaloers, en heeft waanbeelden. Zij bekeert zich tot Jezus en gaat op in godsdienstwaanzin. Soms lijkt de rust weergekeerd, maar niks is minder waar. Steeds dieper wordt de kloof tussen beiden. Een kloof van stilte, eenzaamheid, onmacht en ve...