TrijntjeBlog

Cultuur, explosyf guod. Sietske Poepjes, gedeputeerde van de Provinsje Fryslân gaf vanmiddag een lesje politieke en cultuur-geschiedenis, tijdens de laatste lunchlezing van Tresoar van dit seizoen. Door de eeuwen heen weet de machthebber vaak niet echt goed wat er leeft onder de bevolking, de gewone man. De grote scheiding tussen de have' s en have-not 's, de elite en de arbeiders, kan in de 21ste eeuw niet meer worden getolereerd. Dé grote denkfout van bestuurders is wel dat hij/zij precies denkt te weten hoe de bevolking over iets denkt. De vrijheid van de mensen aan de ene kant, en de wet- en regelgeving aan de andere kant, geven vaak aanleiding tot conflicten. Een andere instinker is dat de bestuurder zich zelf te serieus neemt. De bevolking kan daar korte metten mee maken. Sietske klonk een beetje klagerig, in haar rol als gedeputeerde, bestuurder. Of heb ik dat verkeerd gevoeld? Nu even over de Friese cultuur, en vooral in het kader van het pad naar CH2018 ....

'T HAT WEST, IT IS 't Hat west, it is; it stiet beskreaun En heart ta wrâlds bestean, 't Is by it grutte barren komd En kin net mear fergean. Wy drage it mei yn ùs ûnthâld In libben barrens stik, Mar fêster wierheid hat it wûn Yn ivichheids beskik. O freonen dy't myn jonkheit hie, O mienskip my sa nei! Fergûn, ferstoarn? Mar heger geast Hat it yn ljochte dei. - Obe Postma - Ut : Samle fersen in memoriam ús mem Mij werd gevraagd of ik een bijdrage wilde leveren aan een herdenkingsdienst op zondag 25 september. Op de bijeenkomst in Nij Statelân in Menaam werden de het afgelopen jaar overleden bewoners herdacht. Mijn moeder was één van hen. Ik heb bovenstaand gedicht uitgezocht en voorgelezen. De dichter, Obe Postma , memoreert in het gedicht de vergankelijkheid van het leven, het korte tijdsbestek dat ieder op de aarde rondwandelt, en de toekomst, een toekomst van licht. in memoriam Rinske Huizenga-Nauta 1922-2010