Doorgaan naar hoofdcontent

Explosyf guod

Cultuur, explosyf guod.
Sietske Poepjes, gedeputeerde van de Provinsje Fryslân gaf vanmiddag een lesje politieke en cultuur-geschiedenis, tijdens de laatste lunchlezing van Tresoar van dit seizoen.
Door de eeuwen heen weet de machthebber vaak niet echt goed wat er leeft onder de bevolking, de gewone man. De grote scheiding tussen de have's en have-not's, de elite en de arbeiders, kan in de 21ste eeuw niet meer worden getolereerd.
Dé grote denkfout van bestuurders is wel dat hij/zij precies denkt te weten hoe de bevolking over iets denkt. De vrijheid van de mensen aan de ene kant, en de wet- en regelgeving aan de andere kant, geven vaak aanleiding tot conflicten.
Een andere instinker is dat de bestuurder zich zelf te serieus neemt. De bevolking kan daar korte metten mee maken.
Sietske klonk een beetje klagerig, in haar rol als gedeputeerde, bestuurder. Of heb ik dat verkeerd gevoeld?

Nu even over de Friese cultuur, en vooral in het kader van het pad naar CH2018.
Kortom:
Zorg alsjeblieft niet voor een kloof, bijvoorbeeld tussen Frysktaligen en anderstaligen, tussen milieu-acvitisten en wegenaanleggers, etc.
Geen hakken in het zand, niet in de loopgraven, maar samen optrekken.
Dat was de boodschap, heb ik begrepen.
Heb ik het goed begrepen?



Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Machtswellust

“ Een van ons ” van Elizabeth Day is een echte page-turner. Ik las het boek in twee dagen ademloos uit, De roman legt op satirische wijze de vileine kanten van de politiek en de standenmaatschappij in het Verenigd Konkinkrijk bloot. Ben Fitzmaurice wil de nieuwe premier van Engeland worden. Op jacht naar Downingstreet 10 moet alles daarvoor wijken. Schandalen worden onder het tapijt geveegd, en alle familieleden moet meegaan in de politieke ambities van Ben.  Totdat de bom barst, en Ben en zijn geldschieter worden ontmaskerd als doortrapte en samenzwerende machtswellustelingen. Ben moet daarna de gevangenis in voor een aantal maanden. Maar hij komt er uit als een gelouterd mens. Hij zegt de politiek én publieke functies vaarwel en belooft zijn verdere leven te wijden aan zijn eigen gezin, en aan vrijwilligerswerk in de verslavingszorg. Een boek over loyaliteit en bedrog, wraak en ontmaskering.     PAG.46