En nu las ik ‘Meisje A” van Abigail Dean.
Meisje A is Alexandra, Lex, één van de kinderen uit het grote gezin Gracie. Ze woonde met haar vader en moeder en broertjes en zusjes in een huis in Hollowfield, in de buurt van Manchester. Lex vertelt het tragische en schokkende familieverhaal en over de impact die het had op de verschillende kinderen.
De vader raakt stilaan vervreemd van de maatschappij, hij raakt zonder werk, en na een korte carrière in een sekte-achtige kerk gaat hij het gezin onderdrukken en de kinderen worden mishandeld. Ze komen compleet naast de samenleving te staan, ze gaan ook niet meer naar school, het huis vervuilt, er is geen eten meer. Dit resulteert in complete disfunctionaliteit en teloorgang. In de laatste, heftigste periode in het huis worden de kinderen opgesloten en vastgeketend aan hun bed. Totdat er één kind weet te ontsnappen, Lex.
Lex vertelt het verhaal hoe het zo heeft kunnen gebeuren. Zij is degene die op uiteindelijk op 15-jarige leeftijd wist te ontsnappen. Ze komt in een ziekenhuis terecht waar ze wordt behandeld omdat ze zwaar fysiek beschadigd is. Een psycholoog probeert haar mentaal weer op de rails te krijgen. De andere, sterk vermagerde, kinderen worden afzonderlijk van elkaar ondergebracht bij verschillende adoptieouders en instanties.
De vader pleegde zelfmoord vlak voordat de politie het huis binnenviel, en de moeder werd aangetroffen bij zijn lijk. Zij krijgt een lange gevangenisstraf. De kinderen groeien verder op en ontmoeten elkaar pas weer, nadat de moeder in de gevangenis is overleden, en bij testament hun huis heeft vermaakt aan de kinderen. Lex zoekt daarom haar broers en zussen op en neemt contact met hen op voor overleg over de erfenis. Ondertussen komen de persoonlijke verhalen en trauma’s van de kinderen aan het licht. Uiteindelijk besluiten ze het huis, met medewerking van de gemeente, een nieuwe bestemming te geven, als vrijplaats voor mensen in nood, een soort van familiehuis en buurtcentrum.
Ik vond het een aangrijpend verhaal. Soms kreeg je er rillingen van.
Hoewel de kinderen voor hun leven getekend zijn, was er toch de liefde, en de positieve blik op de toekomst, ook voor Lex!
PAGINA 20
Reacties