TrijntjeBlog

Ik leen nog steeds in de bibliotheek, en ik lees nog steeds het liefst papieren boeken..... Maar: de rol van de (openbare) bibliotheek is veranderd. Zie dit interessante artikel in NRC

Langs mijn fietsroutes ziek ik steeds vaker kleine bibliotheekjes staan. Zo ook in Birdaard . Boeken in de nis van de Grote Kerk, Leeuwarden , kunstwerk van Paul Andringa . Boeken zijn zwaar qua gewicht. Maar ze kunnen ook wat betreft de inhoud 'zware kost' zijn. Kunstwerk “Swierteswier” van Gerrit Terpstra , Grote Kerk, Leeuwarden . Een gebogen rug torst de 'zware boeken'. De pauze-bibliotheek in Finkum. En tot slot: " Even een boekje luisteren " (ComputerTotaal juli/augustus 2018, pagina 129-133 met tips over “luisterboeken”).

Samen met Metin heb ik een twintigtal jaren doorgebracht in de Bijlmer. Samen met zijn ouders en zusje, is Metin vanuit Turkije naar Nederland gekomen (tachtiger jaren 20e eeuw). Ze komen te wonen in de Bijlmer in Amsterdam. Hij heeft een bijzonder dominante vader, die zijn gezin tiranniseert. De roman heeft een kleine zeshonderd pagina’s, maar omdat de verteltrant zo levendig is, lees je het boek uit ‘als een trein’. Metin neemt je aan de hand! Thema’s zijn vader-zoon-relatie, pesten, school, cultuurverschillen, probleemwijk, drugsoverlast, jeugd, puberteit, en jongvolwassenheid. De kleine Metin, en de puber Metin: hij wil vooral niet opvallen, het liefst onzichtbaar zijn, om vooral niet gepest te worden.  Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een opgroeiende jongen.  Op de laatste pagina’s zie je de inmiddels volwassen man terug in de Bijlmer. Hij ziet als het ware het kleine jongetje wat hij ooit was, terug, spelend op de galerij van de flat.  Weer eens ...

Vanmiddag een eerste rondje door de nieuwe bibliotheek van Leeuwarden gemaakt: dbieb . Het voelt als een avontuur, een ontdekkingstocht, als je voor het eerst door de oude gevangenis, nieuwe bibliotheek, dwaalt. Dbieb is gehuisvest in het voormalige cellencomplex de Blokhuispoort. Prachtige doorkijkjes, zware celdeuren, getraliede ramen. Veel elementen doen nog denken aan het oude huis van bewaring.  Bijzonder hoe de architect het oude ‘loodzware’ gebouw heeft weten om te toveren tot een ‘licht ademend’ transparant boekenpaleis. En nu overal boeken, tijdschriften, leeshoekjes, kleine en grotere overlegkamers (‘cellen’), trappenhuis, lift, en dan op de begane grond De Bak, het restaurant .

Wat blijft je (mij) bij na een dikke week Berlijn ? De Muur, de Brandenburger Tor, wandelen op de Kurfürstendam, Unter den Linden, in Kreuzberg, NeuKölln en Köpenick, Potsdam met SansSoucci, voetbalclubs en -stadions van Herta tot Babelsberg, Ampelmännchen, Olympisch zwembad, kerken, U- en S-Bahn, trein, tram en bus, Gedächtniskirche, beren en beertjes, parken, pleinen, terrassen, en de Spree. Ampfelmännchen Potsdamer Platz Hand op de Muur Deutscher Dom Natuurlijk ook bibliotheken ! En de PET-flesjes, fris- en bierblikjes, je vindt ze niet in afvalbak, op straat en in plantsoen.  Dankzij de Pfand-regeling (statiegeld), worden ze teruggebracht naar de winkel.  Breng je ze niet zelf terug naar de Pfandloketten, dan zijn er de daklozen die er een dagtaak aan hebben om de talloze toeristen te 'verlossen' van hun plastic. Het statiegeld is voor hun een inkomen, en betekent dus "brood-op-de-plank". En dat levert op: een schone stad,...

Even een boeken(lees)tip tussendoor: Je hebt van die boeken, waarin je wilt blíjven lezen, Je wilt niet dat het verhaal eindigt. Zo'n boek, daarin ben ik bezig, en ik nader de 400e pagina.... , bijna boek uit, dus. 400 pagina's gingen langs mij heen zonder dat ik er erg in had. Zo goed geschreven! " De zoon van de verhalenverteller " het verhaal van een vader en een zoon, het verhaal van een zoektocht, het verhaal van een vluchteling, het verhaal van Libanon. Ook de auteur Pierre Jarawan is een echte verhalenverteller, hij doet me denken aan  Gabriel García Marquez ' "Honderd jaar eenzaamheid". De bibliotheek komt ook nog even voorbij:  (De pagina gaat verder met ) ".......tijd herkend en was begonnen alle boeken te digitaliseren.....". Beeld van de hedendaagse bibliotheek- en informatiewereld, mijn werkveld.

Nieuwsgierig (leergierig) als ik ben, was ik op zoek naar Vondel, en kwam terecht in de DBNL , de Digitale Bibliotheek voor de Nederlandse Letteren, een snel groeiende collectie van teksten uit de Nederlandse literatuur. Waarom kijk ik daar niet vaker in?  Wat een prachtige databank! Echt een aanrader! Afbeelding uit: De werken van Vondel, deel 1, 1605-1620 .

Wat is veertig? Veertig jaar? Niks. Voorbijgevlogen. Is het veertig jaar geleden dat ik kwam werken bij de HTS Leeuwarden , aan de Vondelstraat? In mijn aanstellingsbrief staat als begindatum 1 juli 1976, dus moet het waar zijn.... "Tijdelijke dienst" werd veertig jaar. Ik herinner het me nog goed die warme zomer van '76.  Fris aan het werk, en dan meteen vakantie: schoolvakantie. En nu sta ik weer met één been in de zomervakantie.  Tussen die twee zomervakanties is er veel gebeurd. Fantastische tijd gehad in de bibliotheek HTS en later mediatheek NHL Hogeschool . Onderwijs en informatieveld, twee disciplines waar het goed toeven is. Leuke collega's al die jaren lang. Ben ik echt ook veertig jaar ouder geworden? Ik zou zo weer voor veertig jaren bijtekenen. aanstellingsbrief

Het is weer weer om te fietsen, dus er op uit! De bomen zijn nog kaal, de wilgen zijn gesnoeid. Heerlijk frisse lucht, vogels zingen de eerste lenteliedjes, kortom genieten. Eerder schreef ik al over de kleine biebjes die je her en der vindt. Ook in Ritzumazijl is nu een klein bibliotheekje, voor fietser en wandelaar: "Ús frije lytse bieb". Oh ja, iemand is een leesbril verloren, onderweg. Mis je je bril, hij ligt in het kastje, naast Bertus Aafjes.

Dat was een interessante lezing (wetenschapshistoricus Arjen Dijkstra, RUG , over de bibliotheek van verloren boeken), vanmiddag bij Tresoar . Ook al is er nog zoveel te vinden op het internet.  GoogleBooks en WorldCat als venster op de wereld. En al zijn er nog zoveel "kwijtgeraakte" documenten... De boodschap blijft: Ga naar de bibliotheek!

Vandaag "over de grens" naar "Over De Grens" het KNVI -congres, in Nieuwegein . Ik kwam binnen tijdens de "Keynote" van Erik Witteveen , schrijver, journalist onder de woorden "de wereld is niet af". Nieuwegein Congrescentrum We zijn gewend op een bepaalde manier te handelen totdat het kwartje valt. Maar de grenzen worden verlegd. Jongeren groeien op in het internettijdperk, ze weten niet beter. Ouderen pakken de dingen sneller op dan je denkt, zoals bijvoorbeeld via Skypen, gebruik van tablets, en smartphones. Dus dat ouderen niet mee zouden veranderen, is een mythe. De tweede mythe is dat veranderen iets zou zijn voor bedrijven en organisaties. De mensen willen het niet! Nee hoor: het is juist andersom: mensen veranderen, als ze het nut er maar van inzien. De ene innovatie neemt de volgende mee. De ontwikkelingen gaan zoals het gaat bij het dominospel, de steentjes vallen een voor een om. Megatrends voor de komende tijd zijn: overvloe...

Ik zit me niet vaak te vervelen op mijn werk. Ik zit daar niet in wezenloos om me heen te kijken, of naar het plafond te staren. Maar áls ik in een bibliotheek zou hebben gewerkt, met zo'n zoldering, dan, weet ik zeker, dat ik zo nu en dan weg zou dromen......... kijkend naar dit grandioze firmament! Castel Sant Angelo - Roma - bibliotheek

In 2015 is het 100 jaar geleden, dat de HTS Leeuwarden begon. De HTS was een logisch vervolg op de reeds bestaande MTS. Ik vond een interessant boekje in de mediatheekcollectie van NHL Hogeschool . Dat boekje is een kostbaar bezit, een stukje geschiedschrijving van de eerste vijftig jaar van de HTS Leeuwarden. Ik werk al "honderd jaar" bij de HTS, voor mijn gevoel, ook al is dat dan de laatste jaren onder de vlag van NHL Hogeschool. Ooit ben ik begonnen met de opzet van een bibliotheek voor techniekstudenten, in mijn eentje. In 1976 was dat helemaal niéuw. Zoek het maar uit, was het motto. Iedere school een eigen bibliotheek. En de studenten moesten nog leren 'zoeken', de eerste stappen op weg naar informatievaardigheid. De foto's dateren van eind zeventiger jaren: veel boeken, tijdschriften, papier, catalogusbakken, geen computer, wel een elektrische typemachine (voor het tikken van de cataloguskaartjes, o.a.), geen internet, een heel voorzichtige computer stond...

De oorspronkelijke dorpskern van Oosterwierum ligt búiten het dorp en heet Tsjerkebuorren . Alleen de toren van de oude kerk staat er nog  (foto). En wat te denken van een prachtige fietstocht langs de Zwette? Vandaag gefietst via Boksum, Jorwerd en Mantgum naar Oosterwierum en daarna terug naar Leeuwarden langs de Zwette (foto). Plattelandsbibliotheekjes, ze bestaan nog. Een heel kleintje kwam ik tegen tijdens dit fietstochtje, in Oosterwierum . Foto's: Huizenga , cop. 2014

Knip- en plakwerk van een groepsbrainstorm over heden en toekomst van een bibliotheek..... wordt vervolgd!