Doorgaan naar hoofdcontent

Verhalenverteller

Even een boeken(lees)tip tussendoor:
Je hebt van die boeken, waarin je wilt blíjven lezen, Je wilt niet dat het verhaal eindigt. Zo'n boek, daarin ben ik bezig, en ik nader de 400e pagina.... , bijna boek uit, dus. 400 pagina's gingen langs mij heen zonder dat ik er erg in had. Zo goed geschreven!
"De zoon van de verhalenverteller" het verhaal van een vader en een zoon, het verhaal van een zoektocht, het verhaal van een vluchteling, het verhaal van Libanon.
Ook de auteur Pierre Jarawan is een echte verhalenverteller, hij doet me denken aan  Gabriel García Marquez' "Honderd jaar eenzaamheid".
De bibliotheek komt ook nog even voorbij: 


(De pagina gaat verder met) ".......tijd herkend en was begonnen alle boeken te digitaliseren.....".
Beeld van de hedendaagse bibliotheek- en informatiewereld, mijn werkveld.

Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Theo

Theo Douma , bijzondere man, blijvend-rebels. Hij vertelde zijn verhaal aan Asing Walthaus en aan een publiek van in Leeuwarden-geïnteresseerden in het   HCL   op deze zondagmiddag. Boeiend verhaal! Douma en Walthaus Via zijn roomskatholieke opvoeding, een kindertijd in Leeuwarden met de begraafplaats als speelterrein, een ontroerend verhaal van zijn kindertijd,  een lagere en middelbare schoolperiode, terechtgekomen in de transportwereld. Een switch kwam er, toen zich de kans voordeed, de toenmalige theeschenkerij in de Prinsentuin te kunnen kopen. Daar wist hij het verloederde park schoon te maken en het restaurant " De Koperen Tuin " (90er jaren) tot bloei te brengen. Er volgden de aankoop van het Stadhouderlijk Hof, dat voor hem een lucratieve onderneming bleek, en de aankoop van de watertoren aan de Groningerstraatweg.  Uiteindelijk werden de projecten afgesloten, en vertrok hij uit Leeuwarden. Na een verblijf van een dik decennium aan de ...