Een verhaal gesitueerd in de Noorse natuur, op het platteland en in het boerenleven: “Mijn tijd in deze bossen” van Gaute Heivoll.
Een verhaal over een Noorse boer, Johannes. die getrouwd is met een jongere vrouw, Ingeborg. We volgen de twee vanaf 1932 tot in de zeventiger jaren van de 20e eeuw. De vrouw kampt met ernstige psychische problemen. Ze lijdt aan schozofrenie. Het huwelijk blijft kinderloos, en dat doet Johannes veel verdriet.
De man is eenzaam, en ziet met lede ogen aan hoe de wereld om hem heen verandert, en zijn vrouw steeds onbereikbaarder wordt voor hem. Ze is soms extreem gewelddadig, jaloers, en heeft waanbeelden. Zij bekeert zich tot Jezus en gaat op in godsdienstwaanzin. Soms lijkt de rust weergekeerd, maar niks is minder waar. Steeds dieper wordt de kloof tussen beiden. Een kloof van stilte, eenzaamheid, onmacht en verdriet.
Ingeborg wordt na een heftige razernij voor een tijdje opgesloten in een psychiatrische inrichting.
Voor Johannes is er altijd dat verlangen naar zijn onbereikbare vrouw.
Hij leeft zijn leven in eenzaamheid en met verlangen, met uiteindelijk een soort van berusting. Oud geworden, is helaas de tijd verstreken. Ingeborg heeft de tijd meegenomen, tot aan het vredige einde.
Om Johannes heen is er altijd, tot aan het einde toe, de natuur als wijkplaats.
Reacties