Doorgaan naar hoofdcontent

i.m. Gustav

 


    p.43

Ik zie je overal, voor altijd” van Yannic Han Biao Federer.


Autobiografisch verhaal van de schrijver Yannic en zijn vrouw Charlotte. Zij is zwanger van hun eerste kind, een jongetje. Reikhalzend wordt uitgekeken naar zijn komst. Maar het mag niet zo zijn, het gaat mis, drie maanden voor de uitgerekende datum wordt Gustav stilgeboren. Terauwernood overleeft Charlotte de bevalling.

Een trauma is geboren. Yannic en Charlotte worstelen met het verlies. 

Op zeer indringende wijze weet Yannic dit rouwproces te beschrijven, aan de hand van gesprekken, appjes, correspondentie met familie en vrienden, ervaringen in verloskamer en ziekenhuis, gesprekken met medisch specialisten en de uitvaartonderneming. Een verhaal over afscheid en verdriet.

Een boek zó boeiend, een boek ook om zo nu en dan even weg te leggen omdat het zo ontroert.

Reacties

Populaire posts van deze blog

CloudGenerator

november Eind goed, al goed? Ophanging in Leeuwarden maart Seesmic Nog even de groeten uit Apeldoorn mei Foursquare Ik leef nog hoor..! Kassav' Dankje Jeroen Pauw Na 23 dingen Ga skypen! That's the world you were born in september 2011 Googelen met plaatjes oktober Qurify februari Wordle Opening NHL Hogeschool door prinses Máxima december juni Simmer yn Fryslân Treinervaringen Thank You - Thank You Musical adventure Drukke weken Van GratisStatistieken naar IStats In memoriam Bobby Farrell augustus Like Me NewTwitineke PicFog Startpagina Tweetse! Het geheimzinnige brein Lip Dub - what's up? Einde jaar, einde Delicious? Ik ben blij met mijn Legend Sjabloonperikelen Help, wat is dat beeldscherm groot! Overpeinzingen op een zondagmiddag HootSuite Bram Vermeulen april Berichten (Atom) Wordle Revisited Zoekplaatje briefpapier januari Twicht-perikelen Op weg naar een professionele screencast Vakantiewandeling Lewi Twitterfoun...

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!