“De kreeftenvrouwen” van Beatrix Gerstberger wordt omschreven als dé bestseller van de afgelopen zomer. Dus maar eens proberen! En ja, het is inderdaad een uitermate boeiend geschreven boek. In frisse dialogen volgen we Mina die van jongs af aan vaak naar een vissersdorpje op een Amerikaans eiland toe ging met vakantie, samen met haar ouders en haar broer. Maar sinds haar broer bij een motorongeluk is overleden, en haar moeder in de war lijkt en onbereikbaar voor haar is geworden, is ze er niet meer geweest. Na een mislukte studie besluit Mina om in haar eentje het ouderlijk huis te verlaten en naar het eiland te gaan. Het vissersdorp ligt afgelegen en de bewoners zijn gewend aan harde weersomstandigheden, het werken op zee, in de kreeftenvisserij. Ook in hun levensvisie klinkt die hardheid door. In geval van tegenslag, is het motto ‘afsluiten en dóórgaan’. Het hele dorp leeft van die visserij: een hard bestaan. We volgen ook Ann en Julie die jaren geleden er al terechtkwamen, en zich een plaats in deze gemeenschap wisten te veroveren. En er is dus nu Mina die nadat haar broer is overleden, teruggaat en als een soort van zeemeermin aanspoelt op het strand.
p.32
De drie vrouwen krijgen een speciale band met elkaar. En al gauw blijkt dat ze alledrie een afzonderlijk trauma met zich meedragen. Op bijzonder boeiende wijze worden de vrouwen neergezet, en de persoonlijke verhalen worden met elkaar verweven, en het mysterie wordt allengs onthuld.
Reacties