Water

“Ik begin met de boom. Want alles begint, en eindigt, met de boom.” (pagina 11)

Ik zit bij te komen van het prachtige boek “De familiereünie” van Tatiana de Rosnay  Een familieverhaal, waarin heel zorgvuldig de hoofdpersonen worden neergezet: Linden, zijn zus Tilia en zijn ouders Paul en Lauren. Ze komen vanuit verschillende plaatsen bij elkaar in Parijs, om daar de verjaardag van Paul te vieren en om elkaar weer eens te ontmoeten.

Ondertussen: Parijs stroomt onder water, inwoners in een deel van de stad moeten geëvacueerd worden. Chaos en paniek. En Paul krijgt een beroerte en Lauren een longontsteking. 

Het verhaal ontrafelt zich vanuit het perspectief van Linden. Hij heeft een carrière als fotograaf opgebouwd in Amerika. Daar woont hij samen met zijn vriend Sacha, zijn grote liefde.

Langzaam maar zeker worden de verhoudingen tussen de vier zichtbaar en de afzonderlijke persoonlijke geschiedenissen, geheimen en trauma’s komen aan het licht.

Ieder heeft iets verborgens, iets wat niet eerder met elkaar werd gedeeld. 

Geheimen maken de mens eenzaam.

(pagina 220)

.

Als de persoonlijke verhalen bekend zijn, dan maakt de eenzaamheid plaats voor de erkenning van ieders eigen identiteit. Er ontstaat een liefdevolle onderlinge relatie.

Ook is er het verhaal van de relatie vader-zoon. Pas op het sterfbed van Paul wordt ook daar het onbekende uitgesproken. Linden vertelt zijn vader over zijn leven, zijn worsteling, zijn grote liefde. Dan komt er klaarheid, vrede.

Rode draad is het opkomende water, de escalerende noodtoestand in Parijs, én de liefde van Paul voor bomen.

De bomen, als metafoor voor het leven.

Bomen die niet zonder water kunnen leven.....

Tot aan de laatste bladzij een boeiend boek.....