TrijntjeBlog

Weer eens een leestip, en weer eens een boek van  Wells: “Dromer”.  Ook dit keer ben ik onder de indruk. De jonge Jesper is student en schrijver. Hij woont in Berlijn, in een kelder. Zijn vader leeft niet meer en zijn moeder woont in München. Hij leeft afgezonderd, heeft enkel twee vrienden, en raakt verliefd op een meisje dat een keer naar hem glimlachte. De weg naar volwassenheid gaat met vallen en opstaan. Jesper leeft in een fantasiewereld en droomt over de toekomst. Het schrijverschap is geen gelopen race, het meisje wil zich niet aan hem binden, zijn vrienden gaan ieder hun eigen weg. Hoe ontworstelt Jesper zich aan zijn onvolwassen gedrag, en welke rol speelt zijn moeder, en zijn (overleden) vader in zijn leven? En dat is ook eigenlijk het centrale thema van dit verhaal: de groei van een jongeman naar volwassenheid. Zie ook:  http://trijntjeblog.blogspot.com/search/label/Wells

Eén schaap over de dam dan volgen er meer

De Chileense auteur  Alejandro Zambra  schrijft werkelijk prachtig over de relatie van een jongen met zijn (ex)stiefvader in “ Bijna  een vader ” Gonzalo heeft zelf geen kinderen, maar door zijn relatie met Carla wordt hij de stiefvader van haar zoon Vicente. De relatie wordt verbroken, en Gonzalo en Vicente raken elkaar kwijt. Maar altijd is er dat verlangen elkaar weer te zien. Het gemis van de zoon bij de een, het gemis van de vader bij de ander. Beiden raken geobsedeerd door de poëzie, lezen alles wat er te lezen valt. De Chileense geest woont in de poëzie, meer dan in de romans. De poëzie is de belangrijkste literaire kunst. En alle dichters passeren dan ook via de leesavonturen van Gonzalo en Vicente de revue. Ondertussen ontwikkelen zij zich, los van elkaar, tot dichter. Beiden formuleren ze hun heimwee, hun gemis in poëtische taal. Uiteindelijk ontmoeten ze elkaar, en vinden elkaar terug, fysiek, en in de gedichten. Allebei ervaren ze het gemis, Gonzalo het g...

En nu 2021 Nog meer corona, nog meer fietsen, nog meer wandelen, zwemmen, en nóg meer lezen. Wat het lezen betreft, waren het er in totaal 212 (boek)titels . Dit jaar heb ik veel (auto)biografische literatuur gelezen. Hier een paar van die boeken, zeer de moeite waard om te lezen: “Volkomen onnatuurlijk gedrag” / Harm Edens “Brood” / Bart Chabot “Heimwee naar morgen” / Paul van Vliet “Ha rt r itm e” / Bart Chabot “Gewoon André” / Bert Kuizenga “Ziek gelukkig” / Ruud ten Wolde “Vrolijk verval” / Hedy d’Ancona “Leraar op de fiets” / Conrad Berghoef “Henny” / Kevin Kraan “Ernst” / Ernst Daniel Smid “Ik blijf bij je” / Abbie Chalgoum “Na Emma” / Joost Prinsen Het jaar is nog niet helemaal voorbij. Momenteel ben ik bezig in de roman “Een vriendschap” van Silvia Avallone. P.s. ter vergelijking:  2020

september zomer ik dacht dat het al herfst was zomervlindertje

Pff, wat een harde wind. Moeilijk om tegenin te fietsen. Moeilijk om de camera stabiel te houden. Vandaar een bewegend beeld van een bewegende molen.

Pieter Waterdrinker  heeft een prachtig boek geschreven: “ De rat van Amsterdam ”. De hoofdfiguur, zoon van Russisch/Letse ouders, Ruben, met Joods bloed, emigreert naar Nederland. Hij krijgt te maken met pesterij, discriminatie. Hij wordt verliefd op het rijkeluismeisje Phaedra, een klasgenote op de middelbare school. Deze verliefdheid groeit uit tot een obsessie, die zijn hele leven zal bepalen. De enige manier van overleven blijkt voor hem om zich te begeven in de wereld van het grote geld, in de onderwereld.  Schaamteloos vervolgt hij zijn weg, ondergedompeld in de intriges, macht en perversie, Het grote geld waar de elite op teert, blijkt vooral te zitten in de wereld van de loterijen. De hoge pieten van de loterijen, de profiteurs,  strijken het geld op, leven in luxe, en exporteren het kapitaal naar buitenlandse rekeningen, en schimmige investeringsprojecten in het buitenland. De noodlottige reis van Ruben naar Siberië strandt vervolgens, desastreus,  op ...