TrijntjeBlog

Vandaag weer eens een eindje gefietst, en de terugweg ging via  Oosterwierum . Daar heb ik een mooie, biologische  pluktuin  ontdekt. Veel verschillende planten en bloemen. En je mag voor € 4,00 een arm vol bloemen meenemen. Echt een tip voor bloemenliefhebbers! De dahlia’s staan in volle bloei. Én dán nog een boek gescoord, in een ‘plukkastje’ met boeken! Ook in Oosterwierum. Bijzonder  boek  voor mij, want het speelt zich af in de omgeving en tijd waarin ik ook ben opgegroeid.

“ Ik begin met de boom. Want alles begint, en eindigt, met de boom.” (pagina 11) Ik zit bij te komen van het prachtige boek  “De familiereünie” van Tatiana de Rosnay   Een familieverhaal, waarin heel zorgvuldig de hoofdpersonen worden neergezet: Linden, zijn zus Tilia en zijn ouders Paul en Lauren. Ze komen vanuit verschillende plaatsen bij elkaar in Parijs, om daar de verjaardag van Paul te vieren en om elkaar weer eens te ontmoeten. Ondertussen: Parijs stroomt onder water, inwoners in een deel van de stad moeten geëvacueerd worden. Chaos en paniek. En Paul krijgt een beroerte en Lauren een longontsteking.  Het verhaal ontrafelt zich vanuit het perspectief van Linden. Hij heeft een carrière als fotograaf opgebouwd in Amerika. Daar woont hij samen met zijn vriend Sacha, zijn grote liefde. Langzaam maar zeker worden de verhoudingen tussen de vier zichtbaar en de afzonderlijke persoonlijke geschiedenissen, geheimen en trauma’s komen aan het licht. Ieder heeft iets ver...

“Van Malja was alleen de baklava nog over” (pagina 7). Met deze intrigerende zin begint “Italiaanse les”, het verhaal van een liefde. Het is niet zo maar een openingszin, maar een belofte voor wat komen gaat..... Vandaag is mijn leestip: “ Italiaanse les” van de Russische auteur Marina Stepnova . Op onderhoudende wijze schetst de auteur het leven in de vroegere Sovjet-Unie, tijdens de Perestrojka, en het latere Rusland. In korte zinnen worden de karakters neergezet en de gebeurtenissen beschreven. Soms is de stijl bijzonder associatief, en heden en verleden grijpen in elkaar. Soms zijn er langere uitweidingen, maar altijd in de context van het verhaal, en altijd boeiend. Veel uitweidingen verwijzen naar literaire werken of andere kunstwerken. De gebeurtenissen getuigen van een rauw bestaan, weinig liefde, sleur en kilte. Hoofdpersoon is Ivan Orgajov. Hij trouwt met Antosjka Pospelova. Beiden zijn opgegroeid in een liefdeloos gezin, getekend door de bureaucratie en het “sleurrijke” ...

Al een paar weken lees ik gedichten. Niet de hele dag door, maar zo nu en dan, op momenten. Wat lees ik? “ Momenten” van de Griekse schrijver Kostas Montis . Montis geeft uiting aan zijn gevoelens voor de wereld, zijn gezin, het leven, de dood, de geschiedenis, Griekenland, cultuur en natuur. Prachtige korte gedichten, met op de linker pagina de Griekse tekst en op de rechter pagina de Nederlandse vertaling (van Hero Hokwerda). Ik geef een voorbeeld op het thema “ouderdom”: In de spiegel kijkend naar onze ouderdom Dit gezicht doet mij aan iemand denken - Dit gezicht doet me ergens aan denken. (pagina 245) Heerlijk: Genieten van poëzie, en ondertussen een oefening Nieuw-Grieks. —- Zie ook  http://trijntjeblog.blogspot.com/2018/09/griekenland-geschiedenis-lust-of-last.html

Ik las “ Elmet ” van de auteur  Fiona Mozley  (Nederlandse vertaling 2017): “We kwamen aan in de zomer, toen het landschap in volle bloei stond - de dagen lang en warm en het licht zacht.” (pagina 11). Kan een verhaal mooier, lieflijker beginnen?  Een man en zijn jonge kinderen, dochter Cathy en zoon Daniel, leven ‘self-supporting’ teruggetrokken in een zelfgebouwd huisje in de Engelse landstreek Elmet. Maar in de loop van het verhaal verandert het lieflijke bestaan op het platteland in een nachtmerrie.  Als de lokale landeigenaar op een dag voor hun deur staat, wordt hun primitieve maar veilige bestaan bedreigd. De sfeer wordt dan steeds ruwer en het verhaal heftiger. De drie komen volkomen buiten de maatschappij te staan. De paar vrienden die ze nog menen te hebben vallen hen af. Al lezend houd je je adem in. Het verhaal koerst af op het noodlot. De laatste pagina’s zijn niet te harden, en eindigt met: [...]  “een onvermijdelijke neergang” (pagina 25...