Doorgaan naar hoofdcontent

Schaken en Gamen, en andere pogingen mijn hersenen te breken


Junior leert mij schaken! Een wonder hoe goed die jongen dat kan, zeg! Dat had ik nóóit verwacht. Zelf ben ik trouwens helemaal geen spelletjesmens. Maar zo nu en dan doe ik mee, voor de gezelligheid, voor het sociale, zal ik maar zeggen.
Eerst dus maar met een gewoon bordkarton op de tafel.
Ingewikkeld: met een een spiekpapiertje voor mij probeer ik de stappen van de verschillende stukken in mijn hoofd te prenten.
Ik vóel mijn hoofd kraken! Winnen is er voor mij niet bij, voorlopig…..

“Social gaming” = óók 2.0.
Dus over naar 2.0-spelletjes, want je kunt via allerlei gamesites ‘social chess’ spelen. Hoe? Dát ga ik in het weekend eens uitvogelen.
Of zal ik eerst Junior vragen? Die is vast al weer verder dan ik!

En wat te denken van hersenbrekerij? Ga naar de Neurocampus!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Machtswellust

“ Een van ons ” van Elizabeth Day is een echte page-turner. Ik las het boek in twee dagen ademloos uit, De roman legt op satirische wijze de vileine kanten van de politiek en de standenmaatschappij in het Verenigd Konkinkrijk bloot. Ben Fitzmaurice wil de nieuwe premier van Engeland worden. Op jacht naar Downingstreet 10 moet alles daarvoor wijken. Schandalen worden onder het tapijt geveegd, en alle familieleden moet meegaan in de politieke ambities van Ben.  Totdat de bom barst, en Ben en zijn geldschieter worden ontmaskerd als doortrapte en samenzwerende machtswellustelingen. Ben moet daarna de gevangenis in voor een aantal maanden. Maar hij komt er uit als een gelouterd mens. Hij zegt de politiek én publieke functies vaarwel en belooft zijn verdere leven te wijden aan zijn eigen gezin, en aan vrijwilligerswerk in de verslavingszorg. Een boek over loyaliteit en bedrog, wraak en ontmaskering.     PAG.46