Doorgaan naar hoofdcontent

Schaken en Gamen, en andere pogingen mijn hersenen te breken


Junior leert mij schaken! Een wonder hoe goed die jongen dat kan, zeg! Dat had ik nóóit verwacht. Zelf ben ik trouwens helemaal geen spelletjesmens. Maar zo nu en dan doe ik mee, voor de gezelligheid, voor het sociale, zal ik maar zeggen.
Eerst dus maar met een gewoon bordkarton op de tafel.
Ingewikkeld: met een een spiekpapiertje voor mij probeer ik de stappen van de verschillende stukken in mijn hoofd te prenten.
Ik vóel mijn hoofd kraken! Winnen is er voor mij niet bij, voorlopig…..

“Social gaming” = óók 2.0.
Dus over naar 2.0-spelletjes, want je kunt via allerlei gamesites ‘social chess’ spelen. Hoe? Dát ga ik in het weekend eens uitvogelen.
Of zal ik eerst Junior vragen? Die is vast al weer verder dan ik!

En wat te denken van hersenbrekerij? Ga naar de Neurocampus!!

Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Theo

Theo Douma , bijzondere man, blijvend-rebels. Hij vertelde zijn verhaal aan Asing Walthaus en aan een publiek van in Leeuwarden-geïnteresseerden in het   HCL   op deze zondagmiddag. Boeiend verhaal! Douma en Walthaus Via zijn roomskatholieke opvoeding, een kindertijd in Leeuwarden met de begraafplaats als speelterrein, een ontroerend verhaal van zijn kindertijd,  een lagere en middelbare schoolperiode, terechtgekomen in de transportwereld. Een switch kwam er, toen zich de kans voordeed, de toenmalige theeschenkerij in de Prinsentuin te kunnen kopen. Daar wist hij het verloederde park schoon te maken en het restaurant " De Koperen Tuin " (90er jaren) tot bloei te brengen. Er volgden de aankoop van het Stadhouderlijk Hof, dat voor hem een lucratieve onderneming bleek, en de aankoop van de watertoren aan de Groningerstraatweg.  Uiteindelijk werden de projecten afgesloten, en vertrok hij uit Leeuwarden. Na een verblijf van een dik decennium aan de ...