Doorgaan naar hoofdcontent

Kafávis

Laat het gedicht spreken!
Tussen de middag heb ik genoten van internationale poëzie.
Tresoar had een lunchlezing georganiseerd over gedichten, in het kader van de (komende) maand van de poëzie, Ernst Bruinsma was de inleider.
Geen lange verhalen, niet veel tekst en uitleg.
Maar een tiental vóorlezers, die allen een favoriet gedicht lazen.
Zo kwamen langs in het Fries, Nederlands, Servisch, Duits, Engels, Zweeds, Russisch, gedichten van Lewis Carroll, William Shakespeare, Alexander Blok, Vasko Popa, Marko Vesovíc, Miroslav Antíc, Theun de Vries, Frederico Tavan, Boris Pasternak, Heinz Rudolf Kunze, Tomas Tranströmer, Slauerhoff, en Herman Gorter.

Thuisgekomen heb ik mijn eigen favoriete gedicht opgezocht (Kaváfis "Ithaca"):

Ps
Hier nog een link naar de lunchlezing: http://www.demoanne.nl/lunchlezing-ernst-bruinsma/

Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Machtswellust

“ Een van ons ” van Elizabeth Day is een echte page-turner. Ik las het boek in twee dagen ademloos uit, De roman legt op satirische wijze de vileine kanten van de politiek en de standenmaatschappij in het Verenigd Konkinkrijk bloot. Ben Fitzmaurice wil de nieuwe premier van Engeland worden. Op jacht naar Downingstreet 10 moet alles daarvoor wijken. Schandalen worden onder het tapijt geveegd, en alle familieleden moet meegaan in de politieke ambities van Ben.  Totdat de bom barst, en Ben en zijn geldschieter worden ontmaskerd als doortrapte en samenzwerende machtswellustelingen. Ben moet daarna de gevangenis in voor een aantal maanden. Maar hij komt er uit als een gelouterd mens. Hij zegt de politiek én publieke functies vaarwel en belooft zijn verdere leven te wijden aan zijn eigen gezin, en aan vrijwilligerswerk in de verslavingszorg. Een boek over loyaliteit en bedrog, wraak en ontmaskering.     PAG.46