Doorgaan naar hoofdcontent

Jammer, Yammer

Vanmorgen in het teamoverleg is besloten dat we niet verder gaan met yammeren. Alle collega’s van de mediatheek hadden een Yammer-account, maar slechts een enkeling ‘deed’ er iets mee. Besloten is om voortaan berichtjes aan elkaar door te geven, via de mail!
Ik vind het toch jammer, dat het yammeren wordt stopgezet. Ik zag wel kansen, in deze snelle vorm, van korte berichtgeving, intern binnen de dienst.
Eén van de grote voordelen van Yammer ten opzichte van e-mail is dat berichten voor iedereen toegankelijk en doorzoekbaar zijn. Kennis blijft dus beschikbaar. Zoeken werkt via het zoekvenster. Bij het intypen verschijnen onder het zoekveld suggesties (namen, groepen, tags).
Gek hè, dat twitteren zo’n succes is, ‘twitteren’ is zelfs ‘woord van het jaar’ geworden, gekozen door de het Genootschap Onze Taal. Maar met yammeren lukt dat niet.
Nou ja, ik ga geen energie steken, in iets wat geen nut heeft, dus: Yammer-Basta!
Tot twitters/mails/of hoe dan ook….

Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Theo

Theo Douma , bijzondere man, blijvend-rebels. Hij vertelde zijn verhaal aan Asing Walthaus en aan een publiek van in Leeuwarden-geïnteresseerden in het   HCL   op deze zondagmiddag. Boeiend verhaal! Douma en Walthaus Via zijn roomskatholieke opvoeding, een kindertijd in Leeuwarden met de begraafplaats als speelterrein, een ontroerend verhaal van zijn kindertijd,  een lagere en middelbare schoolperiode, terechtgekomen in de transportwereld. Een switch kwam er, toen zich de kans voordeed, de toenmalige theeschenkerij in de Prinsentuin te kunnen kopen. Daar wist hij het verloederde park schoon te maken en het restaurant " De Koperen Tuin " (90er jaren) tot bloei te brengen. Er volgden de aankoop van het Stadhouderlijk Hof, dat voor hem een lucratieve onderneming bleek, en de aankoop van de watertoren aan de Groningerstraatweg.  Uiteindelijk werden de projecten afgesloten, en vertrok hij uit Leeuwarden. Na een verblijf van een dik decennium aan de ...