Doorgaan naar hoofdcontent

Familiebanden

Soms raken familieleden elkaar helemaal kwijt. 

Je vraagt je dan af hoe het zo is gekomen.  Echte redenen of oorzaken zijn moeilijk te benoemen. Familieleden zien elkaar soms lange tijd niet meer, soms helemaal niet meer. Ruzies monden uit in een heuse breuk. Kinderen van dezelfde ouders, met dezelfde achtergrond en geschiedenis raken stilaan vervreemd van elkaar.

Elizabeth Strout portretteert twee broers die uit elkaar zijn gegroeid. Bob wordt verantwoordelijk gehouden voor het veroorzaken van een dodelijk auto-ongeluk, waarbij hun vader overleed. Jim maakt carrière als advocaat en wordt geroemd in binnen- en buitenland. Bob wordt gezien als looser en bekommert zich over het lot van minder draagkrachtigen en is pro-deo-advocaat.

Zus Susan trouwt en krijgt een zoon. Haar huwelijk strandt en haar man verhuist naar Zweden.

De twee broers en de zus zitten alledrie met een schuldgevoel jegens de dood van hun vader. Omdat ze zo jong waren toen het ongeluk gebeurde, hebben ze er geen actieve herinneringen aan.

De puberzoon van Susan, Zack, is een eenzame, onbegrepen, magere jongen. In een baldadige bui heeft hij een varkenskop in een moskee gegooid, en er wordt een serieuze aanklacht tegen hem ingediend. Uiteindelijk wordt de zaak van dit haatmisdrijf in de minne geschikt, mede dankzij de getuigenis van een moslim van Somalische afkomst. De affaire rond de varkenskop brengt ondertussen wel de broers en zus bij elkaar. En het lijkt erop dat de lucht tussen hen wordt geklaard, na al die jaren.


P.150 


Geïnteresseerd? 

Lees “De Burgess-broers” van Elizabeth Strout



Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Theo

Theo Douma , bijzondere man, blijvend-rebels. Hij vertelde zijn verhaal aan Asing Walthaus en aan een publiek van in Leeuwarden-geïnteresseerden in het   HCL   op deze zondagmiddag. Boeiend verhaal! Douma en Walthaus Via zijn roomskatholieke opvoeding, een kindertijd in Leeuwarden met de begraafplaats als speelterrein, een ontroerend verhaal van zijn kindertijd,  een lagere en middelbare schoolperiode, terechtgekomen in de transportwereld. Een switch kwam er, toen zich de kans voordeed, de toenmalige theeschenkerij in de Prinsentuin te kunnen kopen. Daar wist hij het verloederde park schoon te maken en het restaurant " De Koperen Tuin " (90er jaren) tot bloei te brengen. Er volgden de aankoop van het Stadhouderlijk Hof, dat voor hem een lucratieve onderneming bleek, en de aankoop van de watertoren aan de Groningerstraatweg.  Uiteindelijk werden de projecten afgesloten, en vertrok hij uit Leeuwarden. Na een verblijf van een dik decennium aan de ...