Doorgaan naar hoofdcontent

Gebaren

Ik heb een kwakkelperiode achter de rug. Middenoorontstekingen, links, rechts, dan weer links en dan weer rechts. Niet zo leuk. En soms was ik compleet doof! Maar nú is alles oké! 
Toevallig lees ik “Zoals onder water” van Sara Novíc, waarin de oren en het gehoor het centrale thema vormen.
Een fantastisch boek dat een kijkje geeft in de wereld van doven en slechthorenden. Het verhaal gaat over het jonge meisje Charlie dat afrekent met haar gehoorimplantaat en kiest voor de gebarentaal, tegen de wil van haar ouders. Ze komt terecht op een doveninstituut, dat met opheffing wordt bedreigd.

De thema’s zijn puberteit, communicatie, school, de maatschappij, relaties, gezins- en familieverbanden, vriendschap, eenzaamheid, beperkingen en mogelijkheden, isolatie en doorzettingsvermogen.

Het is een roman, maar dan met heel veel leerzame en verhelderende elementen, bijvoorbeeld over de gebarentaal (de verschillende gebarentalen), over communicatie tussen doven onderling en communicatie tussen doven en horenden, over het isolement waarin een dove zich bevindt. Ook thema’s als racisme, gezins- en familierelaties, homoseksualiteit, puberteit, drugs- en alcoholgebruik, komen ook aan de orde.

Vanaf vandaag kijk en luister ik anders naar mensen die doof of slechthorend zijn.


                                      pag.117

Het verhaal van het boek wordt afgewisseld door praktische fragmenten over bijvoorbeeld gebarentaal, dovengemeenschappen, protestbeweging, lichaamstaal, dovenonderwijs.

Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Theo

Theo Douma , bijzondere man, blijvend-rebels. Hij vertelde zijn verhaal aan Asing Walthaus en aan een publiek van in Leeuwarden-geïnteresseerden in het   HCL   op deze zondagmiddag. Boeiend verhaal! Douma en Walthaus Via zijn roomskatholieke opvoeding, een kindertijd in Leeuwarden met de begraafplaats als speelterrein, een ontroerend verhaal van zijn kindertijd,  een lagere en middelbare schoolperiode, terechtgekomen in de transportwereld. Een switch kwam er, toen zich de kans voordeed, de toenmalige theeschenkerij in de Prinsentuin te kunnen kopen. Daar wist hij het verloederde park schoon te maken en het restaurant " De Koperen Tuin " (90er jaren) tot bloei te brengen. Er volgden de aankoop van het Stadhouderlijk Hof, dat voor hem een lucratieve onderneming bleek, en de aankoop van de watertoren aan de Groningerstraatweg.  Uiteindelijk werden de projecten afgesloten, en vertrok hij uit Leeuwarden. Na een verblijf van een dik decennium aan de ...