Doorgaan naar hoofdcontent

Vrouw

"Een meisje is maar half af", een intrigerende titel, van een intrigerend boek. Eimear McBride legt het gevoelsleven van een vrouw vast. Via haar leren we haar moeder, opa, oom, en vooral haar broer kennen. Bijzonder taalgebruik gekenmerkt door korte zinnen, die soms abrupt afgebroken worden. Zo ervaar je een bepaalde spanning tijdens het lezen. Het is even wennen, maar na een tijdje word je eenvoudigweg meegenomen, meegezogen, in het aangrijpende, indringende, en spannende levensverhaal van deze vrouw. Een bijzondere vrouw, getekend door het noodlot. Centraal staat de relatie met haar broer. Haar broer die ze uiteindelijk moet loslaten. De sfeer is bij tijden - op zijn zachtst gezegd - beangstigend. Thema's zijn mishandeling, seksualiteit, gezins- en familierelaties, gevoelens, eenzaamheid, kwetsbaarheid, hartstocht, godsdienstwaanzin, liefde, ziekte en dood.
Punt!
Het boek laat een diepe indruk bij mij achter. 
Ik moet op adem komen... na dit boek. Punt dus.

de schrijfstijl - een klein stukje



Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Theo

Theo Douma , bijzondere man, blijvend-rebels. Hij vertelde zijn verhaal aan Asing Walthaus en aan een publiek van in Leeuwarden-geïnteresseerden in het   HCL   op deze zondagmiddag. Boeiend verhaal! Douma en Walthaus Via zijn roomskatholieke opvoeding, een kindertijd in Leeuwarden met de begraafplaats als speelterrein, een ontroerend verhaal van zijn kindertijd,  een lagere en middelbare schoolperiode, terechtgekomen in de transportwereld. Een switch kwam er, toen zich de kans voordeed, de toenmalige theeschenkerij in de Prinsentuin te kunnen kopen. Daar wist hij het verloederde park schoon te maken en het restaurant " De Koperen Tuin " (90er jaren) tot bloei te brengen. Er volgden de aankoop van het Stadhouderlijk Hof, dat voor hem een lucratieve onderneming bleek, en de aankoop van de watertoren aan de Groningerstraatweg.  Uiteindelijk werden de projecten afgesloten, en vertrok hij uit Leeuwarden. Na een verblijf van een dik decennium aan de ...