maandag 17 juli 2017

Plakboek

Naar aanleiding van een Facebook-post van broer Gerrit, ben ik even in mijn archief gedoken. Ja, dat plakboek met sigarenbandjes, dat heb ik nog.


Dat bibliothecaris-achtige, die hang naar verzamelen en bewaren en catalogiseren, had ik toen, een halve eeuw geleden, ook al: keurig bijhouden wat en hoeveel er in het album zit.
Achter in het album vond ik dit overzicht:


Mijn mening:
Wat betreft de bibliotheek in Beursgebouw of Blokhuispoort: mijn voorkeur gaat uit naar de bibliotheek in het Beursgebouw.

zaterdag 15 juli 2017

Kussentjes



"It paad werom"

Ze liggen er nog steeds, de kussentjes, op de kerkbanken.
Ik fietste langs de (eens gereformeerde/nu PKN) kerk in Beetgumermolen. De kerk was open (Tsjerkepaad)  voor bezoekers, dus, even binnenkijken!
Heel lang geleden ging ik tweemaal per dag naar de kerk, op zondag, vaste prik, en wel naar deze kerk.
Er is niks of weinig veranderd:
- De harde houten banken, met de "eigen" kussentjes.
- De trap naar boven, naar de "kreake".







dinsdag 11 juli 2017

Rondje

Keimpetille



koe ontsnapt

Welsrijp

Welsrijp

eendjes in conclaaf

Zweins




   

En nog één

Toevalstreffer met mobieltje ;-)
Alle "neuzen" dezelfde kant op!

 

dinsdag 4 juli 2017

Maar weer eens een mooie foto

 

Gaat het?

Sta je,
denk je,
veilig geparkeerd
aan de kant
van het fietspad,
word je toch nog geraakt:
nipt - au! - elleboog,
door passerende jonge fietster,
druk in de weer:
mobiel mobielgebruik
en vooral niet uitkijken
onderweg...

Sorry, gaat het?

Geen bloed,
nou, het gaat net 
goed.


donderdag 29 juni 2017

Muziek

Het werd tijd, eindelijk heb ik Spotify op mijn mobiel gezet.
Vanaf nu fiets ik "met een oortje in", luisterend naar mijn favoriete muziek.
Mijn eerste hit is Eric Vloeimans' "Tender mercies".



woensdag 14 juni 2017

Presentatie-gedoe

Onderweg, vanmiddag, in de trein naar huis Utrecht-Leeuwarden, snel een presentatie in elkaar geknutseld. Ik had alleen een Ipad bij me, en daar stond Keynote op geïnstalleerd. Keynote, ik kende het niet. Maar het bleek niet zo moeilijk te zijn om daar een aardige diavoorstelling op te maken.
Thuisgekomen, wilde ik het product op mijn 'gewone' computer bekijken, een computer draaiend op Windows. En toen had ik een probleem. Met geen mogelijkheid kon ik de Keynote-show in een Powerpoint-show omzetten en/of openen.
Restte mij alleen nog om er een PDF van te maken, en als PDF op de computer te openen. Dat zag er ook wel goed uit, alleen miste ik de fraaie overgangen die ik had ingebouwd in Keynote.
Wat uiteindelijk overbleef was om de presentatie opnieuw te maken, direct in Powerpoint.
Misschien zijn er nog oplossingen die ik over het hoofd heb gezien. Wie het weet mag het zeggen.

 

zondag 11 juni 2017

Herinnering

"IK KEN DE DOOD al heel lang, maar nu kent de dood mij ook" (*).

Weer eens tijd voor een boekentip: Het einde van de eenzaamheid"van Benedict Wells.
Jules kijkt terug op zijn leven, vlak na het moment dat hij bijna zelf verongelukte met zijn motor.
Zijn ouders kwamen lang geleden om het leven bij een auto-ongeluk toen hij zeven jaar oud was.
Daarna volgt een periode van internaat, school, vriendschappen, een periode van grote eenzaamheid. Echt zijn draai kan hij niet vinden. Ook zijn broer en zus worstelen zich door het leven. Zijn  broer neigt naar autisme en dwangstoornissen. Zijn zus vlucht in de wereld van drugs en sex, en flipt totaal.
Jules blijft al de tijd in de ban van zijn schoolvriendin Alva.
Uiteindelijk vindt hij zijn geluk, maar dat geluk wordt duur betaald. Uiteindelijk moet hij (ook) Alva laten gaan....
Hij kijkt naar zijn kinderen, de ultieme belofte aan de toekomst.
Centraal staan de herinneringen aan zijn vader, zijn moeder, doorvlochten met zijn relatie met Alva.


(*) Eerste zin, pagina 11.

donderdag 1 juni 2017

Bleek

Dit zie je niet zie vaak meer!
De was wordt gebleekt op het grasveld: de bleek.
Het herinnert mij aan vroeger, maandag=wasdag.. 
En maar hopen op wind en zon.

 

zondag 28 mei 2017

zaterdag 27 mei 2017

Geveltoerist

Fietsrondje door een stukje Leeuwarden, op zoek naar industriële monumenten.
Als je om je heen kijkt, (en naar boven), zie je vaak interessante getuigen van het verleden: (gevels van) pakhuizen, dropjesfabriek, pakhuizen, manege, molen, bruggen, handels- en bedrijfsgebouwen, en nog veel meer. 
Niet alles op de foto ;-)

sociale woningbouw

manege

pakhuis

pakhuis

pakhuis

wonderlijk met @

pakhuis

autodrop

bedrijfsgebouw

pakhuis

boekbinderij

pakhuis


   

donderdag 25 mei 2017

Daar word ik blij van

Ieder jaar, op hemelvaartsdag,  minstens een paar bloemetjes kopen voor in de potten, dus naar de bloemenmarkt:



Met twee tassen vol, het stuur in evenwicht, op naar huis:


En daar staan ze dan:



zaterdag 20 mei 2017

Dag van de bouw

Gelukkig dat het mooi weer was, vandaag. Ik stond met mijn voeten (mooie schoenen) in de klei, in het zand. Bijzonder vriendelijk werden we rondgeleid bij het project 'Westelijke Invalsweg', ter hoogte van het Stephensonviaduct, inclusief een kijkje in de keet.
Dag van de Bouw, unieke kans om op de bouwplaats te kijken: Stationsbuurt, Europaplein en Stephensenviaduct.
Een paar foto's? Helaas niet. Per ongeluk alles gewist ;-(

Een paar bleven:
o.a. de spiksplinternieuwe grondverzetmachine (ik hoop dat dat ding zo heet ), en het kijkje op de werktekeningen in de keet.













woensdag 10 mei 2017

Mooie foto

Pijn

Weer een mooi boek gelezen: "Pijn" van Zeruya Shalev.

Een vrouw raakt jaren geleden zwaargewond bij een aanslag op een bus in Israël. Haar leven lang zal ze pijn hebben, een pijn die dus nooit over zal gaan. haar lichaam volgestouwd met metaal.
Minstens zo groot is de pijn in haar hart: een verloren en teruggewaande liefde, een bijna-verloren contact met haar zoon, en met haar dochter, een wankelende relatie met haar echtgenoot.
De fysieke pijn is een metafoor voor de psychische pijn.
Centraal thema: kan je terugkeren naar het verleden, en de draad van eens weer oppakken, of sta je in het leven van nú, en kies je voor je gezin?
Het verhaal lijkt één lange ademtocht, in een boeiende en schitterende verteltrant. Ik kon me enorm identificeren met de hoofdpersoon.
Er zit spanning in het verhaal. De toon is zo, dat je blijft doorlezen; je wílt doorlezen.
Uiteindelijk blijkt er een 'happy ending', misschien een beetje geforceerd. Ik vraag me af of in het werkelijke leven in soortgelijke situaties ook zo'n mooie afronding gloort.

Fragment (pag. 132):


zaterdag 6 mei 2017

Hooikoorts of niet!

Een ramp voor hooikoortspatiënten, maar wel heel mooi fietsweer. Keuze gemaakt om een eindje te gaan door de friese weilanden.







Tenslotte, zoek het fietspaadje: