dinsdag 26 oktober 2010

Vakantiewandeling

't Is herfstvakantie dus tijd voor een wandelingetje. Kijk je mee?




Ik heb de wandeling niet zelf gedaan, en dus ook niet gefilmt. Respect voor de cameraman!

maandag 25 oktober 2010

Twitterfountain

Wil je een Twitterfountain maken?
Niet zo moeilijk, hoor....
Kijk eens hier (naar mijn eigen product): http://www.twitterfountain.com/custom/twitineke

Op twitterfountain kun je zo'n Twitterfountain aanmaken. Via de bovenstaande link is een simpele uitvoering, mijn eigen 'testresultaat' dus te vinden.
Je kunt de fountain naar wens nog aanpassen.
... dat ga ik nog even doen, dus...

vrijdag 22 oktober 2010

Treinervaringen

Gisteren ook eens weer met de trein gereisd! Op en neer van L. naar A. Ik reis niet zoveel met de trein. Dus, veel ervaring op dat gebied heb ik niet. Sowieso reis ik niet zoveel...

Er wordt altijd veel geklaagd over de trein. Zal ik er een schepje bovenop doen? Of niet?



Op de heenreis, moest ik bij B. overstappen. Ik had daarvoor vijf minuten. Ik moest trap-op-trap-af naar een ander perron. Er werd omgeroepen door een dame dat ik 'naar perron D' moest. Het bericht werd direct opgevolgd door (een ander bericht) een mannenstem, met de mededeling dat ik naar 'perron E' moest. Vervolgens weer de dame met het bericht over 'perron D'. Kortom ik liep wat heen en weer (goed voor de lijn, en de fysieke conditie), en gelukkig was ik nog op tijd, in de juiste trein.

Op terugweg had ik een intercity-trein. Vol goede moed stapte ik in, en installeerde mij in de wagon. Het plan beloofde mij dat ik tot mijn eindstation niét hoefde te overstappen. Helaas, ook dat was anders: drie keer moest ik van trein wisselen, alvorens mijn eindbestemming te bereiken.

Maar ook een pluspunt: extra tijd heeft het mij niet gekost. De trein vertrok op gezette tijd, en ik kwam aan op de beloofde tijd!

zondag 10 oktober 2010

Het geheimzinnige brein

Hoe zit dat eigenlijk met het geheugen?


Vanmiddag was het héérlijk weer. We hebben (man en ik) een heel eind gefietst in wind en zon, over het Friese platteland.
Aan het begin van de fietstocht kwamen we we twee tegenliggers tegen, ook op de fiets. Een persoon stapte van de fiets, controleerde zijn banden, stapte weer op de fiets, en fietste verder.

In een flits zag ik de man, en hij kwam mij bekend voor. Ik kende die man, maar waarvan? Hij kwam me zo bekend voor... Volgens mij was (is?) het een collega van mijn man.
Ik zei (dus) tegen echtgenoot: "Ken je die man? Is dat een collega van jou? Ja toch?"
"Eh, ja", zei mijn man, "Je hebt gelijk! Ik geloof dat dat een ex-collega is van mij! Hij werkt bij Bedrijf X".
"Maar hoe heet die ook al weer! Ik kan er niet opkomen...! Weet jij....?"
"Ik weet ook niet meer zijn naam, ik kan het je zo niet zeggen"
"Maar ik moet het weten! Haha. Hij heet... ; ja, hoe heet hij ook al weer?"

Nou, verder gefietst, al fietsend, liet het voorval mij niet meer los. Ik moest, en zou, mij de naam van die man herinneren. Hoe zit dat met mijn geheugen. Word ik oud....? Die náam die moet toch ergens op te diepen zijn!
Maar goed, het is mooi weer, en je fietst verder.
Een uur later, een uur van piekeren, piekerend fietsen. Hoe heet die man ook al weer... Het schiet me te binnen, opeens, de voornaam. Ik herinner hem mij: Bonne. Zó heet hij. Dat is dan dat. Nu de rest nog.
De achternaam. Wat was ook alweer de achternaam? Vreemd, dat ik dat niet meer weet. Het geheugen, mijn geheugen! Ik word oud!
Weer een uur later, piekeren, piekeren, yés: 'man'. De achternaam van de man eindigt op 'man'.
Dat was het tweede puzzelstukje.
Weer tien kilometer verder... hehe. Daar is hij dan, de achternaam: Landman.
Bonne Landman dus. Hehe, het heeft me drie uur bezig gehouden. Maar het is gelukt. Dat je daar zo lang over moet doen.
Maar toch zit het ergens in je geheugen. De kunst is om het te vinden......
Het geheugen, een wonderbaarlijk onderdeel van het menselijk lichaam.

Uiteraard is de naam in dit stukje gefingeerd.