donderdag 14 juni 2018

Het komt van de bakker

De bakker van Menaam maakt reclame!
Familiehumor, ik kan er niet om lachen.

(Leeuwarder Courant, 14 juni 2018)




Geen beren op de weg








vrijdag 8 juni 2018

Rondje

Rondje gefietst: 

Leeuwarden  Wyns  Burdaard  Hallum  Vrouwenparochie Leeuwarden





zaterdag 2 juni 2018

Winterlezen

“Na de dood wordt niemand nog ouder, mijn kind” (*).
Een van mijn favoriete auteurs is Isabel Allende. Haar nieuwe boek “De winter voorbij” gaat over de ontmoeting van drie mensen, twee vrouwen en een man. Het is het verhaal van desillusie, ouderdom, dood, ontmoeting, liefde, illegale immigratie, moed, mishandeling, verlies en wanhoop.
Het verhaal wordt afwisslend verteld vanuit het perspectief van de drie hoofdrolspelers. Hun afzonderlijke voorgeschiedenis openbaart zich, en langzamerhand worden hun levens met elkaar verstrengeld.
Uiteindelijk trekken de drie samen op in een soort van roadmovie. Er ligt nl een dode vrouw in de achterbak van de auto. Ja, er is een moord gepleegd, en wie is de dader? Ieder heeft zo een eigen idee. Wat is de waarheid? Wie kent de waarheid?
Uiteindelijk, lang na het begraven van de dode, wordt het mysterie geopenbaard.

In één adem uitgelezen.......






* citaat - pagina 230

zaterdag 12 mei 2018

Wit

Fluitend een fluitenkruidritje gemaakt.
En de geurende meidoorn maakte het feest compleet.

















zondag 6 mei 2018

Gebroken hart

Heerlijk weer om in de tuin te zitten, met een goed boek!
Vandaag tijd voor een “love story”.
Julian Barnes heeft een indrukwekkend boek geschreven over de liefdesrelatie van een jongeman met een veel oudere vrouw: "Het enige verhaal".
Wat is essentieel in het leven: de liefde of het lijden?
Wat is de impact van de liefde in je jonge jaren op je latere leven?
Heel subtiel en onderhoudend wordt dit proces beschreven.
Ik kon het boek niet eerder wegleggen, dan na de laatste pagina.




Interessant dat Max Verstappen ook nog 'langs komt':
Als jong autocoureur neemt hij risico's die een oudere racer waarschijnlijk niet meer zal nemen. Toch neemt hij ze, en hij wint. Maar het gevaar op mislukking ligt op de loer. Als je ouder wordt neem je minder makkelijk dit soort risico's. 
Zo ook in de liefde.
De jeugdliefde, die je ooit beleefde, blijft een onlosmakelijk onderdeel van je leven. Die relatie en die gevoelens hebben je gevormd op de weg naar volwassenheid. Onuitwisbaar.





vrijdag 27 april 2018

donderdag 26 april 2018

Metamorfose

Prachtige website n.a.v. de expositie in het Fries Museum “Escher op reis”: ntr.nl/escher
M.C. Escher, een fascinerend kunstenaar.
Je kunt op de website je eigen metamorfose maken.
Hier is die van mij:


De expositie in het Fries Museum is vanaf zaterdag te bezoeken!
Ik ga er beslist naar toe!


zaterdag 21 april 2018

Laat me niet vallen

Leestip!





Horace droomt ervan een groot bokser te worden. De Amerikaanse jongen met Indiaans bloed, verstoten (gedumpt) door zijn ouders, is opgevoed door het ouder echtpaar Reese op een ranch in Amerika. De Reeses hopen dat hij ooit hun ranch zal overnemen en exploiteren. Maar eerst trekt Horace de wijde wereld in, met zijn droom om bokskampioen te worden, en daarmee te bewijzen dat hij iemand is.
Een verhaal over eenzaamheid, verlangen, verdriet, liefde, teleurstelling en verlies.
Horace wordt fysiek en mentaal kapotgemaakt. De bokswereld is een harde wereld. Alles draait om geld, en louche figuren gaan er met de winst vandoor.
De verbinding met zijn pleegouders wankelt. De zwaarbeschadigde jongen durft hun niet meer onder ogen te komen, verteerd door schaamte. 
Aan het eind van het verhaal lijkt het erop dat de ‘verloren zoon’ naar huis terugkeert. Maar helaas..... wat een verdrietig einde.

Ik let er altijd op of er ergens een bibliotheek wordt genoemd. En ja hoor, ook dit keer: Horace gaat regelmatig naar de bibliotheek om daar op internet YouTube-filmpjes te bekijken van bokswedstrijden. Zo hoopt hij een beeld te krijgen van de vechttechniek van zijn eerstvolgende tegenstander in de ring.

Lang geleden dat ik de laatste bladzijde van een boek met een traan in mijn ogen las...

zondag 15 april 2018

zaterdag 14 april 2018

zaterdag 31 maart 2018

vrijdag 30 maart 2018

Onzichtbaar

Samen met Metin heb ik een twintigtal jaren doorgebracht in de Bijlmer.

Samen met zijn ouders en zusje, is Metin vanuit Turkije naar Nederland gekomen (tachtiger jaren 20e eeuw). Ze komen te wonen in de Bijlmer in Amsterdam. Hij heeft een bijzonder dominante vader, die zijn gezin tiranniseert. De roman heeft een kleine zeshonderd pagina’s, maar omdat de verteltrant zo levendig is, lees je het boek uit ‘als een trein’. Metin neemt je aan de hand! Thema’s zijn vader-zoon-relatie, pesten, school, cultuurverschillen, probleemwijk, drugsoverlast, jeugd, puberteit, en jongvolwassenheid. De kleine Metin, en de puber Metin: hij wil vooral niet opvallen, het liefst onzichtbaar zijn, om vooral niet gepest te worden. 

Het verhaal wordt verteld vanuit het perspectief van een opgroeiende jongen. 
Op de laatste pagina’s zie je de inmiddels volwassen man terug in de Bijlmer. Hij ziet als het ware het kleine jongetje wat hij ooit was, terug, spelend op de galerij van de flat. 

Weer eens een boek! Prachtig boek: “Wees onzichtbaar” van Murat Isik.





En ja, ook de Bijlmer had een bibliotheek. Daar maakte Metin kennis met lezen, boeken. Voor hem een nieuwe wereld. En steeds sneller sloeg hij de bladzijden om...... zijn leeshonger was gewekt!

donderdag 22 maart 2018

Gelijkenis

Ik ontmoet regelmatig mensen onder de douche. Dat heb je als je vaak naar het zwembad gaat. Vandaag aldaar een bijzondere ontmoeting. Onder de douche dus. Een dame-op-leeftijd stond te douchen, en ik tegenover haar. 
Heerlijk na het zwemmen.
Ik keek de vrouw aan, en herkende in haar een kennis van mij.
Sprekend hetzelfde gezicht, maar dan zeg maar dertig of veertig jaar ouder dan mijn kennis.
Ik, stoute (natte) schoenen aan, vroeg haar: “Bent u misschien mevrouw G?”
Haar antwoord, ze keek verrast: “Ja, zeker!”
Ik: “En heeft u een dochter met de naam S?”
Nog een keer: “Ja, zeker!”

Bijzonder zo’n ontmoeting.
Echt waar, ik had de dame nóoit eerder ontmoet.
En bijzonder hoe je op grond van waarneming, gevoel, kunt gissen.
Vervolgens denken-durven-doen!
En dan ook nog met succes.
Leuke ervaring.

zaterdag 17 maart 2018

Zoek een boek



Eerder had ik al “Schaduwkind” van Thomése gelezen, maar vandaag dit bijzondere boek gekocht op het Boekenfestijn.
Met dit gure winterweer is het heerlijk wandelen. Maar een beetje warmte op zijn tijd is welkom. Dus gescholen voor de koude op deze boekenmarkt in het WTC Leeuwarden, een mekka voor boekenliefhebbers, lezers en bibliofielen, voor mij dus.
Ik heb me ingehouden, en niet teveel gekocht, enkel, voor nog geen twee euro:
“Schaduwkind” dus, en een eigenaardige bundel “Marktplaatspoëzie”.
En nu maar lekker lezen, bij de verwarming, thuis...



———-











vrijdag 9 maart 2018

Voetnoot

Het jaar is nog maar dik twee maanden oud, en nu heb ik al vier paar nieuwe schoenen gekocht. Wat, als deze trend doorzet?
In dat geval ga ik nog 21 keer schoenen kopen in 2018.
Tijd om de schoenenkast in te ruimen!





zondag 4 maart 2018

Genieten van de laatste winterdag


Winterwandeling gemaakt. Maar het voelde als een lentewandeling.
En laat het voorjaar nu maar komen!























zondag 25 februari 2018

Winter

als de dagen lengen
gaat de winter strengen
















zondag 4 februari 2018

Kleurkrijt




Fabels met kleurkrijt” is een dichtbundel van Simon Vestdijk, gepubliceerd in 1938. Nu, tachtig jaar later, zijn de gedichten op muziek gezet door Jankobus Seunnenga. Vanmiddag gaf hij een concert bij het HCL. Jammer, jammer dat er zo weinig publiek was, want het concert was zeer de moeite waard.
Jankobus zette eerder al gedichten van Couperus, Slauerhoff en Theun de Vries op muziek. En nu dus van Vestdijk. Vestdijk is vooral bekend van zijn romans. Maar hij schreef ook gedichten. 
Ik kende de gedichten niet, en omdat tijdens het optreden een gedicht vrij snel ‘langskomt’, en de essentie ervan niet direct duidelijk is, is het de moeite waard, om de gedichten achteraf te gaan lezen. Dat kan via de site svestdijk.nl
Maar vooralsnog alle lof voor Jankobus Seunnenga, die op humoristische, kleurrijke en gevoelige wijze, de poëzie muzikaal heeft neergezet.
Zeer vermakelijk waren ook de Liwadder lietsjes, als tussendoortjes, over witte wiven en Âldehou en zo!
Bravo!