donderdag 25 juli 2013

Rentrée à la maison

Verre reizen maken is één ding, maar vertrekken van een vliegveld, als Kinshasa International Airport is een ander ding.
Plaats van vertrek is N'Djili (zo heet het vliegveld van Kinshasa), en voor je in het vliegtuig zit, moet je nog een lange weg afleggen.

Een schets van de gang van zaken
  1. om het vliegveld binnen te treden, moet je extra geld op tafel leggen: vijftig dollar per persoon. Dus eerst ga je naar een loket, buiten, vóór het luchthavengebouw voor de betaling ervan, op vertoon van ticket en paspoort. En in ruil daarvoor krijg je een bewijs van betaling (in tweevoud)
  2. ingangscontrole - de betalingsbewijzen en paspoort laten zien 
  3. bagagesluis - ook hier weer paspoort laten zien, met de tickets 
  4. ruimbagage: koffers uitvoerig laten doorzoeken, en dan apart zetten - hierbij paspoort en tickets laten zien (en maar hopen dat je geen artikelen 'verliest')
  5. vaccinatiebewijs laten controleren, ook paspoort en ticket erbij 
  6. boardingpass aanvragen, op vertoon van paspoort - tevens de ruimbagage inchecken. Je ontvangt daarbij een RDC-formulier, wat direct moet worden ingevuld
  7. dóór de douane: mannen en vrouwen in aparte rij, in verband met het fouilleren (man door man, vrouw door vrouw) - uiteraard paspoort en ticket/boardingpass en de betalingsbewijzen (1). Tevens visa-controle, met een stempel cadeau
  8. eindelijk (na lang wachten) in het vliegtuig, in ieder geval op weg ernaar tóe: boarding, op vertoon van boardingpass en paspoort, tevens nog een keer fouilleren, en de handbagage wordt grondig doorzocht 
  9. in het busje richting vliegtuig, dat smartelijk op ons staat te wachten. Busje stopt, en uitgestapt! Daar controle op boardingpass en inleveren van de kopie van het betalingsbewijs (1)
  10. twee stappen verder: paspoortcontrole en boardingpass en RDC-formulieren
  11. controle ingevulde RDC-formulieren - inleveren een deel (6)
  12. inleveren origineelbon betalingsbewijs, en tweede deel RDC-formulier (1 en 6)
  13. in de deur van het vliegtuig controle boardingpass
Al met al ben je hier wel even mee zoet. Het duurt lang, want de medewerkers van de verschillende luchthavendiensten nemen de tijd voor de handelingen die ze moeten verrichten. Ze nemen hun taak serieus! En bovendien is ook lang niet alles geautomatiseerd, dus moet er ook nogal wat handwerk (o.a. stempels zetten), en denkwerk, worden verricht. Waar nodig, wordt ook nog met collega's overleg gevoerd.

Uiteindelijk zitten we dan in het vliegtuig, heerlijk, héhé, op weg naar Nederland. Nog even een tussenstap op Atatürk, en voilá daar is Schiphol.
.....waar we fluitend langs douane en bagagediensten de aankomsthal binnenlopen.

Wil je meer lezen over dit thema, ga dan naar dit artikel "How to survive"

Foto: "Op straat in Kinshasa", cop. Huizenga, 2013

vrijdag 19 juli 2013

Mmmmm...lekker

Onderweg in Afrika:

Overal kun je lekker eten, vooral als je vegetarisch bent, net als ik. Er is van alles te koop. Papaya, mango, banaan, tomaat, sinaasapel, grapefruit, komkommer, wortel, echt álles. Op de markt kom je ogen te kort.
De geuren en kleuren spreken voor zich.
Het water loopt je in de mond. Want de kwaliteit van al dat lekkers is fantastisch. Vers, sappig, geurend. In Nederland kun je het nergens zó kopen, niet in de winkel, niet op de markt. Supervers.
Hier een image van een klein dorpsmarktje.
Jammer dat ik de geuren niet kan meeleveren.

Wel, zo meteen, neem ik een lekker grote papaya, snij hem midden door, en samen met mijn reisgenoten ga ik genieten, de papaya uitlepelen, zittend onder de papayaboom.


Posted via DraftCraft app

woensdag 17 juli 2013

Auto

Ik herinner mij de dagen dat ik bij mijn vader in de auto zat. Mijn vader had een Mazda. Op een dag kon hij, mijn vader, niet meer auto rijden. Hij werd te oud. Inmiddels is hij ook al overleden.

De auto, die leeft nog. De auto is zelfs aan een tweede leven begonnen. Een tweede leven, in Afrika....

woensdag 10 juli 2013

Stil

Het werd zo stil in huis.....

De klok stond stil, stil, stil...

Ik heb geprobeerd hem weer aan de praat te krijgen.

Maar dat is niet gelukt.

Ook al ben ik nog zo van het digitale, een gewone ouderwetse klok kan ik niet missen.

Vandaag heb ik mijn huisgenoot naar de klokkendokter gebracht.

Eerst diagnose, dan waarschijnlijk een operatie, en een poosje revalidatie....  

Over een week of wat kan ik hem terughalen uit het ziekenhuis. Eenzaam..... snik..... :(