Doorgaan naar hoofdcontent

Treinervaringen

Gisteren ook eens weer met de trein gereisd! Op en neer van L. naar A. Ik reis niet zoveel met de trein. Dus, veel ervaring op dat gebied heb ik niet. Sowieso reis ik niet zoveel...

Er wordt altijd veel geklaagd over de trein. Zal ik er een schepje bovenop doen? Of niet?



Op de heenreis, moest ik bij B. overstappen. Ik had daarvoor vijf minuten. Ik moest trap-op-trap-af naar een ander perron. Er werd omgeroepen door een dame dat ik 'naar perron D' moest. Het bericht werd direct opgevolgd door (een ander bericht) een mannenstem, met de mededeling dat ik naar 'perron E' moest. Vervolgens weer de dame met het bericht over 'perron D'. Kortom ik liep wat heen en weer (goed voor de lijn, en de fysieke conditie), en gelukkig was ik nog op tijd, in de juiste trein.

Op terugweg had ik een intercity-trein. Vol goede moed stapte ik in, en installeerde mij in de wagon. Het plan beloofde mij dat ik tot mijn eindstation niét hoefde te overstappen. Helaas, ook dat was anders: drie keer moest ik van trein wisselen, alvorens mijn eindbestemming te bereiken.

Maar ook een pluspunt: extra tijd heeft het mij niet gekost. De trein vertrok op gezette tijd, en ik kwam aan op de beloofde tijd!

Reacties

Populaire posts van deze blog

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

Machtswellust

“ Een van ons ” van Elizabeth Day is een echte page-turner. Ik las het boek in twee dagen ademloos uit, De roman legt op satirische wijze de vileine kanten van de politiek en de standenmaatschappij in het Verenigd Konkinkrijk bloot. Ben Fitzmaurice wil de nieuwe premier van Engeland worden. Op jacht naar Downingstreet 10 moet alles daarvoor wijken. Schandalen worden onder het tapijt geveegd, en alle familieleden moet meegaan in de politieke ambities van Ben.  Totdat de bom barst, en Ben en zijn geldschieter worden ontmaskerd als doortrapte en samenzwerende machtswellustelingen. Ben moet daarna de gevangenis in voor een aantal maanden. Maar hij komt er uit als een gelouterd mens. Hij zegt de politiek én publieke functies vaarwel en belooft zijn verdere leven te wijden aan zijn eigen gezin, en aan vrijwilligerswerk in de verslavingszorg. Een boek over loyaliteit en bedrog, wraak en ontmaskering.     PAG.46