Doorgaan naar hoofdcontent

Félicité

Mag ik een film aanbevelen?

FELICITE


Félicité is een bijzondere vrouw. Ze is alleenstaande moeder, vrijgevochten vrouw, en komt als zangeres in een nachtclub aan de kost. Dan gebeurt er iets vreselijks: haar 14-jarige zoon krijgt een verkeersongeluk. 

Félicité wordt gealarmeerd en zoekt haar zoon op in het ziekenhuis.

Het verhaal speelt zich af in Kinshasa (RDC).

Ik ben daar geweest, ken de stad een beetje: de mensen, de drukte, het verkeer, de kleuren en de geuren, de sfeer. Dus de film is een feest van herkenning, want er wordt veel "op straat" gefilmd: de razenddrukke, bruisende stad, de vele kleuren, de muziek, het ongeorganiseerde verkeer. Maar ook de verdrietigmakende dingen: eerst betalen, en dan behandeling in het ziekenhuis, de wetteloosheid, het gebrek aan (zorg)voorzieningen, de corruptie van o.a. politie, verschil in rijk en arm, het vaak harde bestaan.

Félicité doet er alles aan om aan geld te komen, om haar zoon te redden. Heeft ze eindelijk een aardige som bij elkaar, dan blijkt ze te laat te zijn om de jongen te laten opereren. Zijn ene been is inmiddels geamputeerd. De dokters moesten wel, want zo niet, dan zou hij sterven.

Uiteindelijk keert de relatieve rust weer in het huisje van Félicité, samen met haar zoon-op-krukken, en samen met de buurman die inmiddels bij haar is ingetrokken.

Félicité



Reacties

Populaire posts van deze blog

Straatpoëzie

 Soms fiets je “eeuwenlang” dezelfde routes, en valt je niks bijzonders op, totdat het je wel opvalt!

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .