zondag 11 juni 2017

Herinnering

"IK KEN DE DOOD al heel lang, maar nu kent de dood mij ook" (*).

Weer eens tijd voor een boekentip: Het einde van de eenzaamheid"van Benedict Wells.
Jules kijkt terug op zijn leven, vlak na het moment dat hij bijna zelf verongelukte met zijn motor.
Zijn ouders kwamen lang geleden om het leven bij een auto-ongeluk toen hij zeven jaar oud was.
Daarna volgt een periode van internaat, school, vriendschappen, een periode van grote eenzaamheid. Echt zijn draai kan hij niet vinden. Ook zijn broer en zus worstelen zich door het leven. Zijn  broer neigt naar autisme en dwangstoornissen. Zijn zus vlucht in de wereld van drugs en sex, en flipt totaal.
Jules blijft al de tijd in de ban van zijn schoolvriendin Alva.
Uiteindelijk vindt hij zijn geluk, maar dat geluk wordt duur betaald. Uiteindelijk moet hij (ook) Alva laten gaan....
Hij kijkt naar zijn kinderen, de ultieme belofte aan de toekomst.
Centraal staan de herinneringen aan zijn vader, zijn moeder, doorvlochten met zijn relatie met Alva.


(*) Eerste zin, pagina 11.

Geen opmerkingen: