Doorgaan naar hoofdcontent

Theo

Theo Douma, bijzondere man, blijvend-rebels.
Hij vertelde zijn verhaal aan Asing Walthaus en aan een publiek van in Leeuwarden-geïnteresseerden in het HCL op deze zondagmiddag.

Boeiend verhaal!
Douma en Walthaus

Via zijn roomskatholieke opvoeding, een kindertijd in Leeuwarden met de begraafplaats als speelterrein, een ontroerend verhaal van zijn kindertijd,  een lagere en middelbare schoolperiode, terechtgekomen in de transportwereld. Een switch kwam er, toen zich de kans voordeed, de toenmalige theeschenkerij in de Prinsentuin te kunnen kopen. Daar wist hij het verloederde park schoon te maken en het restaurant "De Koperen Tuin" (90er jaren) tot bloei te brengen. Er volgden de aankoop van het Stadhouderlijk Hof, dat voor hem een lucratieve onderneming bleek, en de aankoop van de watertoren aan de Groningerstraatweg. 
Uiteindelijk werden de projecten afgesloten, en vertrok hij uit Leeuwarden.
Na een verblijf van een dik decennium aan de Algarve komt hij terug naar Leeuwarden! Had je dat ooit gedacht? Neen, het ging zoals het ging.
Het kringetje wordt rond als hij op de roomskatholieke begraafplaats de hoofdwoning te huur ziet staan. Meteen besloten: daar ga ik wonen!
En nu? Hij is actief binnen PVDA-verband, campagne voeren, flyeren, en zo. 
Zelf een politieke functie? Bijvoorbeeld in de gemeenteraad? Neen, dat ambieert hij niet.
Liever houdt hij zijn handen vrij, zodat hij kan zeggen wat hij wil zeggen, en blijft hij zich inzetten voor een betere stad.

Het mág toch niet, dat Leeuwarden zo hoog scoort qua armoede en tweedeling?




Reacties

Populaire posts van deze blog

Straatpoëzie

 Soms fiets je “eeuwenlang” dezelfde routes, en valt je niks bijzonders op, totdat het je wel opvalt!

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .