Tonio

‘Tóóóóóóó-niii-óóóóó!’

Ik heb zijn naam nooit vaker geroepen dan in de krap vier maanden die verstreken zijn sinds Zwarte Pinksterdag'
[citaat boek p.11]
______________________

Met bovenstaande zin begin ik aan een nieuw boek.....
Ik heb nu alle tijd om weer eens een boek te lezen. Herstellende van de griep,  maar nog wel erg moe.
En dus heb ik mezelf een boek cadeau gedaan: A.F.Th. Van der Heijden 's:"Tonio".
"Een requiemroman" luidt de ondertitel. Het bevat dan ook over het waargebeurde verhaal van de zoon (Tonio) van de schrijver die na een verkeersongeval komt te overlijden, op eerste Pinksterdag 2010, 21 jaar oud. Hij werd op zijn fiets aangereden, in de binnenstad van Amsterdam.

De schrijver gaat bijna ten onder aan het verdriet. En het is zeer aangrijpend geschreven. Zo nu en dan moet je het boek even terzijde leggen. Even op adem komen. De schrijver neemt mij mee op zijn zoektocht, de wanhoop nabij. Wat is er gebeurd, die laatste weken, voordat Tonio om het leven kwam......? Ik leef mee met de vader Adri en zijn vrouw Mirjam.
Hoe is het om als ouders je (enige) kind (plotseling) te verliezen. Wat een verdriet! Wanhoop!

Een bijzonder ontroerend verhaal, vooral door de directheid, de nauwgezetheid, de rauwheid, van de stijl.

Zo nu en dan lees ik een boek. Wil je weten welke boeken ik heb gelezen, kijk dan op LibraryThing!



Lees ook: http://sergevanduijnhoven.wordpress.com/2010/05/29/bij-de-dood-van-tonio-van-der-heijden/