Doorgaan naar hoofdcontent

Moeder

Net uit, en zeker een (lees)tip waard:

Verheven koninkrijk” van Yaa Gyasi

Gifty is de dochter van naar Alabama geëmigreerde Ghanezen. Haar vader gaat al snel terug naar Ghana en haar moeder blijft met haar zoon Nana en dochter Gifty in Amerika. Aanvankelijk lijkt het erop dat haar broer een succesvol voetballer of basketballer zal worden. Maar door een blessure gaat dat mis. Hij krijgt medicijnen en raakt verslaafd aan de medicijnen en daarmee aan drugs. Dit loopt zo uit de hand, dat zelfs een afkickkliniek geen uitkomst biedt. Nana valt terug in overmatig drugsgebruik, en sterft na een overdosis. Zijn moeder kan het niet meer aan en raakt, zwaar depressief, in een isolement. Gifty ziet alles met lede ogen aan, ze wil haar moeder bereiken en redden, maar dat lukt haar niet. Ze neemt haar moeder bij haar in huis en hoopt dat die uit haar depressies ontwaken zal en dat moeder en dochter eindelijk tot elkaar kunnen komen. In de tijd dat haar moeder bij haar is ingetrokken, kijkt Gifty terug op hun leven, op wat er allemaal is gebeurd, een tijd van verlies na verlies.

In dit hele proces raakt ze gefascineerd door het brein, het onderbewuste, en probeert middels een studie neurologie de hersenen te doorgronden. Tegelijkertijd worstelt Gifty met het geloof. Bestaat God? Op de grens van religie en wetenschap is zij op zoek naar de waarheid.

Een indringend boek over rouw, depressie, racisme, moeder-dochter relatie en familie.

p.228



Reacties

Populaire posts van deze blog

Straatpoëzie

 Soms fiets je “eeuwenlang” dezelfde routes, en valt je niks bijzonders op, totdat het je wel opvalt!

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .