Doorgaan naar hoofdcontent

Jij mag alles zijn

PAGINA 44-45

De 9-jarige Lexi heeft een depressieve moeder. Lexi’s tweelingbroertje (Amos) is heel jong gestorven. Mama is ziek van verdriet, en zij wordt tijdelijk opgenomen in een kliniek.
Lexi mist haar moeder en hoopt dat die gezond zal terugkomen, en dat ze weer een gelukkig gezin kunnen vormen. 
Haar grote vriendin is haar oma.
Ze mist haar vader, haar moeder en haar oma, als zij tijdelijk gaat wonen bij haar tante Arizona.
Die tante heeft ook zo haar problemen, omdat haar zoon zich van haar heeft afgekeerd.
Lexi kan het niet aan, al dat verdriet bij grote mensen. En ze probeert er wat aan te doen.
En zo gebeurt het dat zij het voor elkaar krijgt dat zoon Otto met zijn gezin mama Arizona komt opzoeken…..
Wát een flinke meid, die Lexi.
En, oh ja, ze is een meisje, maar ze is waanzinnig jaloers op jongens. Jongens mogen stoere kleren dragen, veel gamen, ruwe spelletjes spelen, en nog veel meer. Liever was zij ook een jongen geweest, net als haar overleden broertje. Wat zou ze graag haar moeder gelukkig maken, en haar haar zoon teruggeven. Ze knipt haar lange haar af en gaat op reis, als de ‘nieuwe Amos’ naar het ziekenhuis waar haar mama is. 

In theorie is dit boek “Jij mag alles zijn” van Griet Op de Beeck, geschreven voor kinderen. Maar het is zo geschreven, steeds vanuit het perspectief van het kind (Lexi), dat je ook als volwassene wordt gepakt in dit boek met als thema’s: liefde en verdriet, verantwoordelijkheidsgevoel en hoop. Sfeervolle illustraties ondersteunen het verhaal.
Dus een boek voor groot en klein!

Reacties

Populaire posts van deze blog

Straatpoëzie

 Soms fiets je “eeuwenlang” dezelfde routes, en valt je niks bijzonders op, totdat het je wel opvalt!

Wandeling in Decemberlicht

  Zaterdagavond een winterse wandeling gemaakt in het decemberlicht en ik kwam gelijk een motto voor het nieuwe jaar tegen. Bij dezen aan een ieder die dit leest: “ Een voorspoedig 2026 ”!

HTS reünie

Vrijdag ben ik naar de reünie geweest van de HTS Leeuwarden-Vondelstraat van NHL Hogeschool . Het was leuk om zoveel oud-studenten en oud-collega's te ontmoeten. Veel studenten herkende ik echt niet meer..... maar ook heel veel wel... en ik vond het leuk om te horen waar ze zoal terecht zijn gekomen. Ook fijn was het om oud-collega's, veelal met pensioen, te spreken. Tja, er is veel veranderd, dus veel nostalgie , en oh-ja's .