Weer eens een boekentip: “Loop nooit weg zonder helm” van Camille Bordas.
Isidore (Dory) is de jongste, onopvallende benjamin, van een gezin, met superintelligente kinderen. De kinderen munten uit op school, sommigen slaan op school een klas over, en ze beginnen enthousiast aan een eigen wetenschappelijke of kunstzinnige carrière. Het noodlot slaat toe, als de vader komt de overlijden. Dit wordt tussen de regels door genoemd, de begrafenis is snel geregeld, en het leven gaat verder. Tijd voor rouw en emotie is er niet of nauwelijks. Isidore observeert zijn broers en zussen, zijn moeder, en merkt dat zij wel degelijk vastlopen, of getraumatiseerd raken.
Dory sluit vriendschap met een hoogbejaarde dame, een leraar Duits en een klasgenootje. Als het meisje zelfmoord pleegt, maakt dat een onuitwisbare indruk, en zorgt ervoor dat het leven van Dory nooit meer hetzelfde zal zijn.
Een prachtig, menselijk, verhaal over een gezin, over volwassen worden, over het leven.
PAGINA 69
En weglopen doet Dory niet meer. Want weglopen van huis, uit de vertrouwde omgeving, is géen garantie voor een leven zonder hobbels.
Reacties